به گزارش نخست نیوز ، پدرام خسروشاهی

تنبلی در درس پدیده‌ای رایج در میان دانش‌آموزان و دانشجویان است که اغلب به‌اشتباه به کم‌کاری یا ضعف اراده نسبت داده می‌شود. در حالی‌که از دیدگاه روان‌شناسی، این رفتار می‌تواند ریشه در عواملی مانند اضطراب، ترس از شکست، نداشتن انگیزه یا هدف‌گذاری نادرست داشته باشد. شناخت این عوامل، نخستین گام برای مقابله با تنبلی تحصیلی است.

زمانی که حجم درس زیاد و نامشخص به نظر می‌رسد، ذهن به‌طور طبیعی از شروع آن اجتناب می‌کند. تقسیم مطالب به بخش‌های کوچک و قابل انجام، باعث ایجاد احساس پیشرفت و افزایش انگیزه می‌شود. همچنین، استفاده از پاداش‌های ساده و تقویت مثبت پس از انجام هر بخش از مطالعه، می‌تواند عادت‌های سالم مطالعاتی را تقویت کند.

علاوه بر این، مدیریت افکار منفی و خودگویی‌های ذهنی نقش مهمی در کاهش تنبلی دارد. افکاری مانند «الان وقتش نیست» یا «نمی‌توانم موفق شوم» مانع شروع مطالعه می‌شوند. جایگزین کردن این افکار با جملات منطقی و امیدوارکننده، به افزایش تمرکز و پشتکار کمک می‌کند. در کنار این موارد، داشتن برنامه منظم روزانه، خواب کافی و حمایت عاطفی اطرافیان نیز در بهبود عملکرد تحصیلی مؤثر است.

جمع‌بندی

تنبلی در درس بیشتر از آن‌که نشانه بی‌انگیزگی باشد، نتیجه عوامل روان‌شناختی و شرایط ذهنی فرد است. با شناخت ریشه‌ها، هدف‌گذاری درست، کنترل افکار منفی و ایجاد عادت‌های منظم، می‌توان بر این مشکل غلبه کرد و مسیر پیشرفت تحصیلی را هموارتر ساخت.