به گزارش نخست نیوز ، سعید کوشافر

اینگونه بود که عملا قدرت معامله هر روز کمتر و پرریسک تر می شد ، عدم ثبات بازار و افزایش هر روزه قیمت ها باعث شد تا نیاز به سرمایه در گردش هر روز بیشتر و ویترین کسبه هر روز خالی تر شود.

همین مسئله باعث شد تا اولین اعتراضات در بازار تهران رقم بخورد اعتراضی که از سوی مقام معظم رهبری هم اعتراضی درست تشخیص داده شد. معترضان خواستار ثبات اقتصادی بودند تا تکلیف خود را بدانند و بتوانند برای آینده کسب و کار خود برنامه ریزی کنند.

طی روزهای بعد جمع زیادی از مردم هم که از گرانی های پی در پی و متوالی به ستوه آمده بودند به جمع معترضان پیوستند تا دولت صدای اعتراض آنها را هم بشنود و برای بهبود معیشت عموم مردم فکری کند .

حرف مردم منطق داشت اعتراض آنها کاملا به جا بود ، طی همین چند ماه اخیر قیمت برخی کالاهای اساسی تا دو برابر شده بود. برنج و مرغ و گوشت و شیر و ماست افزایش یافته و هر روز هم از قیمت جدیدی رونمایی می شد. اینکه دولت تحریم شده ایران حق دارد یا نه ، یک طرف . بی عرضگی مدیران دولتی در تامین مایحتاج ضروری مردم هم یک طرف. همه ی این ها باعث شد تا مردم به وضعیت موجود اعتراض کنند و این در حالی بود که باید قبل از مردم نمایندگان مردم در مجلس به این وضعیت رسیدگی می کردند که البته نکردند و درگیر مسائل فرعی خود و منافع و منابع دیگری بودند .

تمام این گرانی ها در حالی بود که حقوق و دستمزد هیچ تغییری نداشت که معنای آن ورود هر روزه اقشار بیشتری از جامعه به زیر خط فقر بود و تمام این ها برخلاف وعده های دولت به مردم ارزیابی شد .

اعتراض از سوی دولت و سایر ارکان نظام پذیرفته است و دولتمردان اعلام کردند که صدای مردم را شنیدند اما به نظر می رسد که مردم در انتظار پاسخ عملی دولتمردان بودند که انگار دیر به فکر افتادند.

همان گونه که پیدا بود برخی عناصر و افراد با نیتی غیر از اعتراض وارد صفوف معترضان شدند و شعله های خشم را برپا کردند و آتش به جان مطالبات مردم انداختند و اعتراض را از مسیر اصلی منحرف کردند .

بی شک حکومتی که در مقابل اعتراض سر تسلیم فرود می آورد و حرف معترضان را می شنود هرگز اجازه تعرض به مال و امنیت مردم حتی در قالب اعتراض را نمی دهد .

هیچ کشوری آتش زدن ماشین و مغازه و به خطر افتادن جان مردم وسنگ پراکنی به نیروهای انتظامی و مسدود کردن معابر عمومی را برنمی تابد و برای مقابله با آن اقدام می کند ،اگرچه هنوز ساز و کار مشخص و مکان معینی برای تجمع معترضان وجود ندارد اما قطعا کسانی که شبانه تجمع می کنند و بر روی ماموران حکومت اسلحه میکشند یا به اماکن نظامی هجوم می آورند در ردیف معترضان قرار نمی گیرند، نگارنده معتقد است که این رفتارهای هنجارشکنانه که بدون شک رد پای دشمن در آن پیدا می شود نه تنها اعتراض واقعی مردم را به انحراف می کشاند بلکه زمینه گفتگوی حکومت با مردم را هم مشکل کرده و راه حل را به تاخیر می اندازد و چه بسا خود زمینه ساز مشکلات دیگری شود.