به گزارش نخست نیوز ،

مجید خروشی

در ادامه مصاحبه با افرادی که سراسر زندگی شخصی شأن مملو از تجربه و توانایی است در این مصاحبه با بانویی آشنا خواهیم شد که باوجود محروم بودن از نعمت بینایی اما دنیایی از تجربه و سفر است ، داستان زندگی‌اش سرشار از الهام و تجربه‌های ناب است. او نه‌تنها بیش از ۱۵ زبان خارجی را بامهارت می‌داند، بلکه با کوله‌پشتی‌اش به ۹ کشور دنیا سفرکرده و هر بار افق تازه‌ای از فرهنگ‌ها، مردم و زیبایی‌های جهان را کشف کرده است.

در این گفت‌وگو می‌خواهیم از او بشنویم

دریا حسینی 25 ساله نابینا مادر زادی از 17 سالگی اهل شهرضا اصفهان سفرهای کوله گردی را از 4سال پیش آغاز و بیش از 9سفر خارجی را تجربه کردم و با بیش از 15 زبان ( انگلیسی،ژاپنی،کره ،چینی،ترکی،اسپانیایی،هندی،اردو،عبری،عربی و…) رایج دنیا آشنایی کامل دارم.و اولین سفر خارجی من به ارمنستان بود که بیش از دو ماه به طول کشید.و در اولین تجربه آموختم که مهربانی هنوز زنده است و دنیا پر از فرشته مهربانی است

وی در پاسخ به این سوال که چگونه یادگیری زبان‌های گوناگون دریچه ای آزاد به جهان برایشان گشوده می‌گوید: آشنایی با زبان پنجره‌ای جدید روی دنیا برای من گشود و من را بافرهنگ‌ها،آداب‌ورسوم دنیا آشنا ساخت.البته با چالش‌هایی نیز روبرو بودم که بزرگترین آن‌ها منابع بود اما تلاش کردم از طریق فضای مجازی و شنیدن آموخته‌هایم را فرابگیرم.

وی درباره هدف سفرهایش گفت: هدفم ترویج فرهنگ توانایی مردم ایران برای اثبات توانایی‌های منحصربه‌فرد یک ایرانی در جهان است ،بگویم ایرانی در هر شرایطی فعل توانستن را به‌خوبی صرف می‌کند.پرچم جمهوری اسلامی ایران و آداب و سنن ایران را ترویج دهم

این کوله‌گرد اصفهانی ادامه داد: در سفرها آموختم که مهربانی افسانه نیست بلکه نیروی درونی است که ذات انسان است بنابراین به نیروی درونم که به‌نوعی یک معجزه خدایی است اعتقاد راسخ دارم و در این مسیر بارها این نیروی درونی راهنما و حامی من بوده است.

عصای شهید

حسینی از سفربه کربلای معلا گفت: 2بار همراه با زائران در پیاد ه روی اربعین به کربلا سفر کردم و بزرگترین هدیه که گرفتم به خاطر عشق و علاقه به امام حسن مجتبی(ع) پرچم منقش به نام مبارک امام و همچنین عصای یک شهید از خانواده شهدا بود.

یک خاطره از حرم مطهر

نابینای مادر زادی هستم ،اما یک اتفاق سبب شد که کمی از بینایی خودم را به دست آورم.3 ساله بودم که به همراه مادرم مشرف شدم حرم مطهر امام رضا(ع) مادرم کبوتری را خریداری می‌کند برای نذر که اتفاقا این کبوتر نابینا بوده است شب در خواب سیدی را دیدم که به من گفت: پاشو و از آنچه داری استفاده کن وقتی این خواب را برای مادرم تعریف کردم خیلی حدی نگرفت اما من‌بعد از آن شب چندین بار این خواب را دیدم و الان بعد از گذشت زمان خیلی ضعیف و ذره‌بینی اطراف را شناسایی می‌کنم اما بیشتر به‌عنوان یک نابینا شناخته می‌شوم .

وی می‌گوید:طبع شعر دارم و برای دلم اشعار را می‌نویسم ،ردیف و قافیه را در دوران تحصیل دبیرستان آموختم و بهترین  اشعارم در وصف امام مهربانی‌ها می‌باشد که در سفر به مشهد قوت قلبم و راهنمای آرزوهایم می‌باشد و مهترین آن «طیب خراسان» است.

توصیه به جامعه هدف

حسینی می گوید: برای رسیدن به آرمانها و آرزوها باید فعل توانستن را صرف کرد و برای رسیدن به هدف تلاش کرد ،بارها زمین خوردیم اما دست به‌زانو گرفتیم و بلند شدیم پس می‌توانیم کافی است با توسل به نیروی درونی و معنوی که در ذات داریم مسیر زندگی را بسازیم.

برنامه آینده

وی درباره برنامه‌های آینده‌اش می‌گوید: علیرغم اینکه  از سوی هیچ سازمان رسمی حمایت نمی‌شوم و فقط بهزیستی مبلغ ناچیزی  به حسابم واریز می‌کند هزینه  سفرها را از طریق آموزش تامین می‌کنم و امیدوارم روزی یک خانواده بزرگ معنوی را با تاسیس موسسه و مرکزی برای انتقال تجربه‌هایم به دیگران و آنانی که دارای معلولیت هستند تشکیل و سازماندهی کنم. و تاکنون با پادکست‌هایی ازجمله رخ، همسفرو سیمرغ مهمان بودم اما مصصم هستم پادکست شخصی خودم را به‌زودی راه‌اندازی کنم و معتقدم بسیاری هستند که دارای معلولیت هستند اما مسیر توفیق و حرکت را نمی‌دانند مسیری را هموار کنم.