سبکهای فرزندپروری و پیامدهای آموزشی
به گزارش نخست نیوز ،
پدرام خسروشاهی
نگرش والدین به آموزش، شیوه تعامل آنها با فرزندان و میزان حمایت عاطفی و آموزشی، میتواند زمینهساز پیشرفت یا افت تحصیلی شود. پژوهشها نشان میدهد کودکانی که در محیطی امن، حمایتگر و همراه با ارتباط مؤثر رشد میکنند، معمولا انگیزه بالاتر، اعتمادبهنفس بیشتر و عملکرد تحصیلی مطلوبتری دارند.
یکی از عوامل مهم در این زمینه، سبکهای فرزندپروری است. سبک فرزندپروری مقتدرانه که ترکیبی از محبت، قاطعیت و نظارت منطقی است، بیشترین تاثیر مثبت را بر پیشرفت تحصیلی دارد. در این سبک، والدین ضمن تعیین انتظارات روشن، به استقلال فکری فرزند احترام میگذارند و او را در مسیر یادگیری تشویق میکنند. در مقابل، سبکهای فرزندپروری مستبدانه (کنترلگر و سختگیر) یا سهلگیرانه (فاقد نظارت و چارچوب مشخص) اغلب با پیامدهایی مانند اضطراب تحصیلی، افت انگیزه یا بیمسوولیتی آموزشی همراه هستند.
در نهایت، میتوان گفت که موفقیت تحصیلی تنها نتیجه تواناییهای فردی دانشآموز نیست، بلکه بازتابی از کیفیت روابط خانوادگی و شیوه تربیتی والدین نیز به شمار میآید. آگاهی خانوادهها از تأثیر رفتار و نگرش خود، میتواند گامی مؤثر در ایجاد محیطی سالم برای رشد تحصیلی، هیجانی و اجتماعی فرزندان باشد
دیدگاهتان را بنویسید