×
×
جدیدترین‌‌ها

اعتراضات داخلی است نه خارجی!

  • کد نوشته: 144995
  • ۱۹ دی ۱۴۰۴
  • اعتراضات اخیر ایران، مثل بسیاری از موج‌های نارضایتی در سال‌های گذشته، از دل فشار‌های واقعی معیشتی و بی‌ثباتی اقتصادی بیرون آمده است.
    اعتراضات داخلی است نه خارجی!

    به گزارش نخست نیوز ،دکتر علی خسروشاهی

    هم‌زمان با تداوم اعتراضات، یک عامل بیرونی دوباره روی صحنه آمده: دونالد ترامپ. رییس‌جمهور آمریکا با ادبیاتی کم‌سابقه تهدید کرده اگر برخورد «خشونت‌آمیز» با معترضان رخ دهد، واشنگتن برای «کمک» وارد عمل می‌شود؛ تهدیدی که در تهران موجی از واکنش‌های امنیتی، دیپلماتیک و سیاسی به راه انداخته و دوباره بحث قدیمی «دخالت خارجی» را به کانون توجه بازگردانده است.

    واقعیت این است که اعتراض، قبل از آن که به بیرون وصل شود، به درون وصل است؛ به سفره‌ای که کوچک شده، به قیمت‌هایی که «نجومی» بالا رفته‌اند، به ریالی که هر افت‌وخیزش ضربه‌اش را مستقیم به زندگی روزمره می‌زند.

    این اعتراض‌ها، چه در شکل صنفی و چه در شکل عمومی‌تر، یک پیام مشترک دارند که مردم درباره سیاست‌هایی که ثبات را از اقتصاد گرفت، نگران هستند و توضیح می‌خواهند. در این چارچوب، خطای تحلیلی وقتی آغاز می‌شود که مساله اصلی، یعنی ریشه‌های داخلی بحران و مسوولیت مستقیم دولت و حکمرانی به حاشیه رانده شود و تمرکز به‌جای «گوش‌دادن به مطالبه» بر «پاسخ دادن به بیرون» قرار بگیرد.

    در همین نقطه است که ورود یک بازیگر بیرونی، حتی با چند جمله در شبکه اجتماعی، می‌تواند مسیر روایت را عوض کند؛ اما نه لزوماً مسیر خیابان را.

    اما شاید مهم‌ترین جمله‌ای که باید در متن هر تحلیل داخلی تکرار شود این است که مردم برای تایید یا تکذیب ترامپ به خیابان نیامدند.

    اعتراض، پاسخ به تجربه زیسته است؛ تجربه تورم، نااطمینانی، رکود، فشار‌های بازار و شکاف روزافزون میان درآمد و هزینه؛ و در این میان نیز سهم تحریم‌ها و فشار خارجی جدی است، اما سوال روزمره مردم ساده‌تر است: سیاست داخلی چه کرده و چه می‌خواهد بکند؟

    در این نقطه، مسوولیت دولت نه به‌عنوان یک شعار سیاسی، بلکه به‌عنوان واقعیت حکمرانی پررنگ می‌شود. مردم وقتی از «گرانی» حرف می‌زنند، از یک عدد روی تابلو حرف نمی‌زنند؛ از بی‌پناهی در برابر موج قیمت‌ها حرف می‌زنند. وقتی از «معیشت» می‌گویند، از ترس فردا می‌گویند این ترس را نمی‌شود فقط با بیانیه‌های هشدارآمیز علیه آمریکا مدیریت کرد.

    نکته حساس اینجاست که پاسخ به ترامپ، هرقدر هم در منطق بازدارندگی قابل‌فهم باشد، جای پاسخ به جامعه را نمی‌گیرد.

    جامعه از دولت انتظار دارد با زبان سیاست عمومی حرف بزند، نه فقط با زبان امنیت. یعنی همزمان که با دخالت خارجی مخالفت می‌شود، باید پذیرفته شود که «علت اعتراض» داخلی است و «مسوولیت علاج» هم عمدتاً داخلی.

    در نهایت، اگر قرار است کشور از این دوره پرریسک عبور کند، راهش قبل از هر چیز شنیدن صدای شهروندان است. پس قبل از پاسخ به ترامپ، باید به مردم پاسخ داد و در غیر این صورت، جدال بیرونی فقط صورت مساله را عوض می‌کند.

    در این زمینه آیت‌الله خامنه‌ای نیز تاکید کردند «اعتراض بجا است اما اعتراض غیر از اغتشاش است. مسوولان باید با معترض حرف بزنند اما حرف زدن با اغتشاشگر فایده‌ای ندارد بلکه باید او را سر جای خود نشاند.

    سایر اخبار

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *