ادعای دلسوزی آمریکا و رژیم صهیونیستی ریاکارانه است
به گزارش نخست نیوز
مهرشاد عنبری
از ردههای پایه تا تیم ملی، هرکس آنچه از فوتبال حرفهای دنیا دیده یا شنیده است را با وضعیت فوتبال کشور مقایسه میکند. در چنین فضایی نمیتوان برای منتقدان جامعه مرزی تعیین کرد،زیرا از نگاه علوم اجتماعی همه افراد حق دارند دیدگاههای کارشناسی یا تجربی خود را بیان کنند و حتی بهترین ایدهها گاهی از دل همین بحثهای عمومی و جمعی یا همان توفان فکری بیرون میآید.
با این حال، سالهاست که فوتبال ایران از رسالت فرهنگی و اجتماعی خود فاصله گرفته و بهجای حرکت در مسیر نخبهپروری و توسعه، بیشتر در جهت تجارت و سودآوری گروهی محدود پیش رفته است. هزینه یک باشگاه متوسط حرفهای در کشور به رقمهای هزار میلیاردی رسیده، اما خروجی این هزینهها هیچ تناسبی با عملکرد فوتبال ندارد. نه استادیومهای استاندارد در اختیار داریم، نه ساختار مالی شفاف، و نه بهرهوری لازم از مربیان و بازیکنان. هزینههای جانبی همچون اردو، پوشاک، سفر، درمان و خدمات دیگر نیز تنها شکاف میان هزینه و بازده را عمیقتر کرده است.
در حالی که تماشای فوتبال میتواند یکی از مهمترین منابع نشاط اجتماعی باشد، امروز حتی در تهران و چند شهر بزرگ هم استادیومهای مناسب وجود ندارد. این کمبود پرسشی جدی را ایجاد میکند،اگر روند فعلی ادامه یابد، در سالهای آینده هواداران قرار است در چه فضایی شور و هیجان فوتبالی خود را تجربه کنند؟
شرایط موجود نشان میدهد که ادامه این مسیر نهتنها کمکی به رشد فوتبال نمیکند بلکه بخش مهمی از نشاط اجتماعی را نیز از میان میبرد.
با توجه به این واقعیتها، شاید زمان آن رسیده باشد که برای مدتی فوتبال از حالت کاملاً حرفهای خارج شود و بودجههای کلان آن به چند شرکت توانمند سپرده شود تا با نظارت دقیق، زیرساختهای واقعی و پایدار را ایجاد کنند. آینده فوتبال ایران با مدیریتی که افق نگاهش فراتر از چند ساختمان اداری نمیرود، روشن نیست. از سوی دیگر، طی این مدت هیچ طرح مشخصی برای ساخت پایگاههای سختافزاری فوتبال در تهران حتی در حد استانداردهای کشور همسایه مانند عراق ارائه نشده است .
ایران کشوری پویا با پیشینهای درخشان در عرصه ورزش است، اما فوتبال آن آرامآرام به خوابی زمستانی فرو میرود، خوابی که اگر از سر عمد باشد خطری جدی است و اگر سهواً رخ دهد نگرانی عمیقتری به همراه دارد. امروز زمان آن رسیده است که با نگاهی نو و برنامهای واقعبینانه، فصل تازهای در فوتبال کشور گشوده شود،فصلی مبتنی بر تفکر بلندمدت، ساخت زیرساختهای واقعی و اتکا به مدیریت کارآمد، تا ظرفیتهای بالقوه این ورزش مردمی به توان مؤثر، پایدار و بالفعل تبدیل گردد.
دیدگاهتان را بنویسید