زندگی ادامه دارد
به گزارش نخست نیوز،
یکی میگوید «نانش با من»، دیگری میگوید «چایش با من»، آن یک اظهار میدارد «قندش با من» و آن دیگری با شوق زمزمه میکند که «وسیلۀ ترددش با من» و این زنجیرۀ همگرایی تا بهدست آمدنِ نتیجه امتداد مییابد.
کمبودِ مدرسه و نیازِ روزافزون به تأمینِ آن در خشکسالیِ بودجههای لازم موجب شد تا در خراسان رضوی به راهکاری متناسب و کارآمد در اینباره بیندیشیم. فکرِ نخستین در گفتوگوی حلقهای سهنفره درخشید. برای ساختِ یک مدرسه نیازمندِ مقدماتی گوناگونیم و اگر تأمینِ این نیازها، از نقطهای که دیگر در توان دولت نبود، بهگونهای درست و روشن میان مردمِ علاقهمند به انجامِ این کار سرشکن شود، امکان ساختِ بیشترین مدرسه در کمترین زمان نیز محقق میگردد. فکرمان را در جمعی گستردهتر مطرح کردیم. یکی از گوشهای گفت «آجرش با من»، دیگری گفت «بخشی از تأسیساتش با من» و اندکاندک *حلقۀ «با من»* گستردهتر شد و به جایی رسید که طی یک سال، ساختِ بیش از سیصدوچند مدرسه به سرانجام رسید. «با من» گامی در محققسازیِ ساختنِ ایران «با هَم» بود.
دیدگاهتان را بنویسید