دیکتاتوری قبل از حاکمیت!

به گزارش نخست نیوز، غلامرضا بنی اسدی

فکر می کنم« دیکتاتوری قبل از حاکمیت!» تیتر مناسبی باشد برای این موضوع. به واقع جز این نمی توان جمله ای یافت که در کمترین کلمات، شرحی مفصل بر رفتار برخی ها باشد که خواب حکومت بر ایران می بینند. خوابی که اگر چه بی تعبیر است اما معنایابی و معنا خوانی آن به تبیین واقعی میدان کمک می کند. آنان که پدران این جریان را تجربه کرده اند به خوبی می دانند که ناف این جماعت با دیکتاتوری بریده شده است اما نسلی که به جای خواندن تاریخ، ضمیرش به مرجعِ اینستاگرامی برمی گردد، گرفتار تصویر سازی هایی در ذهن هستند که در زمین محقق نمی شود. اینان را باید گفت اگر گذشته را تجربه نکرده اید و اگر سر خواندن تاریخ هم ندارید، همین رفتار امروزشان را تحلیل کنید. حل المسائل ذهن شما با تامل در رفتار امروزشان رقم می خورد. کسانی که نیامده، تیرهای چراغ برق را نشان می دهند عملا باید خود آدرس تیرهای چراغ برق را خود هم بخوانند که اگر حریف بخواهد به ادبیات رفتاری آنان مقابله ای همسان و همراستا داشته باشد آنان هرگز فرصت پیدا نمی کنند که انگشت اشاره خود را بلند کنند. البته کسی به تحریر پلن عملی در برابر پندار خواب زده آنان خود را خسته نمی کند. کسی جدی شان نمی گیرد که بخواهد مقابله کند. مثل بچه های سه چهار ساله می مانند که مثل قلدرها کت خود را باز می کنند به وقت راه رفتن اما در ترک برداشتن تایر ماشین بازی شان فرو می ریزند. جدی گرفته نمی شوند این ها هرچند در خیال خود بر جنایت جدی اند. به چیزی حساب شان نمی کنند اما با معدود افرادی که شاید شکار توهمات اینان شوند باید گفت دیکتاتور های کوچلویی که در سرزمین کوچک ذهن بسته خود، چنین خشن و ناپرهیزکارند اگر زمینی بیابند جز بذر مرگ نخواهند کاشت. این مسئله ای است که باید مد نظر همه باشد. ایران امروز و فردا به اینان زمین نمی دهد اما باید کوشید که هیچ ذهنی را هم نتوانند اشغال کنند. هیچ پنداری را نباید بیابند که آشغال های ذهن خسته و بسته خود را در آن خالی کنند. حرف آنان نیست که یک حرف نوشتن هم در باره شان نماد عینی اسراف است. حرف از افرادی است که هدف آنان قرار می گیرند. اینان را باید بیدار کرد که خفته نمانند. ما همه فرزندان ایران را بیدار و هوشیار می خواهیم. ایران با بیداری همگانی به موفقیت می رسد.