تاریخ : جمعه, ۷ آذر , ۱۳۹۹ 12 ربيع ثاني 1442 Friday, 27 November , 2020
0
«نخست» از حال ناخوش «میلاتک» نخستین تولید کننده مکمل های غذایی در کشور

زانوی بروکراسی بر گردن تولیدکننده!

  • کد خبر : 18034
  • ۰۱ آبان ۱۳۹۹ - ۱۲:۰۶
زانوی بروکراسی بر گردن تولیدکننده!

اینجا سکوتی سنگین حکم فرماست، جایی که باید صدای دستگاه ها و کارگران طنین انداز شود. اکنون سالی هستیم که به جهش تولید نامگذاری شده  اما در این کارخانه نشانی از تولید دیده نمی شود چه رسد به جهش تولید. 

به گزارش نخست نیوز، اینجا سکوتی سنگین حکم فرماست، جایی که باید صدای دستگاه ها و کارگران طنین انداز شود. اکنون سالی هستیم که به جهش تولید نامگذاری شده  اما در این کارخانه نشانی از تولید دیده نمی شود چه رسد به جهش تولید .

اینجا زمان متوقف شده است!

با ورود به یک زمین چند هکتاری و سوله های بزرگ همراه با تجهیزات و دستگاه های مختلف و دیدن حال و روز این کارخانه بزرگ، به راحتی می توان فهمید که حال صنعت بویژه تولید در استان ما حال و روز خوشی ندارد.

در منطقه قدمگاه و در حاشیه جاده نیشابور – مشهد وارد کارخانه کشت و صنعت میلاد خراسان با برند میلاتک می شویم. کارخانه ای که به دلیل مشکلات عدیده و سنگ اندازی های اداری و کاغذ بازی های مسخره سیستم اداری کشور ما به جای تولید متاسفانه غم، افسوس و آه تولید می کند .

میلاد و حال وروز این ایام

کشت و صنعت میلاد خراسان یک کارخانه نوپا و بدون تجربه نیست بلکه از قدمت و تجربه بالایی برخوردار است . ضمن اینکه عشق به تولید در وجود مدیر عامل و کارگران آن نهفته است.

همراه با حسن نصرالله زاده  رییس هیات مدیره  گروه صنعتی میلاد به سوله های مختلف کارخانه سر می زنیم. هیچ حرکت و تکاپویی در کارخانه به چشم نمی خورد جز چند کارگر که مشغول نظافت و نگهداری تجهیزات هستند.

واحدهای مختلف کارخانه اعم از مرکز تحقیقات، انبارها، واحد تولید مکمل های غذایی، بسته بندی و … را یک به یک سر می زنیم اما دریغ از تولید!

وقتی متوجه می شویم که با حدود ۷۰۰ میلیارد تومان سرمایه گذاری ، مجتمع به این روز افتاده آه  از نهادمان بلند می شود که چرا؟ به چه دلیل؟چگونه؟

رمقی نمانده است

اقای حسن نصرالله زاده  رئیس هیات مدیره میلاد با کمال خوشرویی و با صداقت کامل از گرفتاری ها و مشکلات تولید با ما سخن می گوید. از مرارت ها، سختی ها و حتی برخوردهای سلیقه ای برخی  کارشناسان ادارات ذی ربط که رمقی برای ادامه تولید به او نداده است.

وی می گوید: از سن ۱۷ سالگی و با توجه به فعالیت پدرم در حوزه تولید امروز حدود ۳۰ سال است که در این صنعت مشغول فعالیت هستم. این مجتمع در سال ۶۴ و با هدف تولید فراوردهای لبنی تاسیس شد و سال ۸۷ با تغییر خط تولید خود اقدام به تولید مکمل های غذایی و دارویی  کرد.

سال ۸۷ از بازار خوبی برخوردار بودیم به گونه ای که برای ۳۰۰ نفر  اشتغال  مستقیم ایجاد شده بود . سال ۸۷ و با تولید انواع مکمل های دارویی، مرکز تحقیقات را هم در کارخانه راه اندازی کردیم و اولین فرمول را به وزارت بهداشت ارایه و مجوز تولید آن را گرفتیم.

انواع مکمل های دارویی شامل ورزشی، لاغری، چاقی، برای کودکان ، نوزادان نارس و … به صورت مکمل، تغذیه تکمیلی  تولید می کنیم

در این مجتمع حدود ۱۰۰ قلم مکمل دارویی تولید می شود و این قابلیت را داریم که هر ماه محصولات جدیدتری را نیز تولید کنیم. ظرفیت عملی تولید در میلاد ۴۰۰ تن می باشد اما توان تولید ۶۰۰ تن را داریم که به واقع ۵۰ تا ۱۰۰ هزار بطری انواع  مکملهای غذایی در روز را می توانیم تولید کنیم.

تولیدات شامل انواع محصولات پروتئینی یا وابسته به  تغذیه و از رده سنی نوزادان تا سن ۱۲۰ سالگی می باشد.

مرکز تحقیقات میلاد

اقای نصرالله زاده  از وجود مرکز تحقیقات در کارخانه میلاد خبر داد و گفت: این مرکز در زمینه تغذیه و غذای انسانی و حتی حیوانات خانگی فعال است و روی بسیاری از محصولات مطالعه و تحقیق می کند. در این مرکز از هر محصول و موادی که به عنوان ماده اولیه در حوزه غذایی محسوب شود، کار تحقیقاتی و پالایش انجام می شود و محصولات زیادی به دست می آوریم و پس از آن به مرحله تولید می رسانیم.

راز بقا در حوزه تولید

آقای نصرالله زاده  در رابطه با ادامه بقا در حوزه صنعت و تولید به دو نکته بازار رقابتی و تنوع محصول اشاره می کند و می گوید: مکمل های غذایی در برابر رقابت بازار و ضرورت تولید محصولات نو همواره از پیچیدگی و تنوع برخوردار است و باید به روز باشد.

ما در حوزه تولید هیچ وابستگی به خارج نداریم و تمام مواد اولیه ما در داخل کشور تولید می شود.

اما برای بقا همواره تنوع و رقابت مطرح است و ما باید برای هر سنی و شرایط فردی نیز در حد توان فرمول بندی کرده تا وارد چرخه بازار شود .

این واحد تولیدی محکوم به تنوع هست و در این بخش نیازمند مجوز لازم از سوی وزارت بهداشت  در تهران هستیم.

اسیر دست برخی معدود کارشناسان

مدیر میلاد از ضرورت تنوع در تولید و رقابت در بازار سخن می گوید. اینکه محصولات ما در مقایسه با نوع خارجی خود بسیار ارزان تر و با کیفیت تر می باشد اما در گرفتن مجوز متاسفانه اسیر دست برخی  معدود  کارشناسان و رفتارهای سلیقه ای آنها هستیم.

وی گفت: وقتی برای گرفتن مجوز و حتی تمدید پروانه باید ۲ الی ۳ سال دوندگی کنیم چگونه می توانیم در فضای موجود بازار به رقابت بپردازیم. ما برای تنوع م

حصولات خود نیازمند مجوز از وزارت بهداشت در تهران هستیم اما گرفتن مجوز حداقل ۲ سال زمان می برد که با توجه به وضعیت بازار و تورم موجود گذشت زمان برای ما مشکل آفرین است.

ما در این حوزه متاسفانه اسیر دست معدود کارشناسان بهداشت  در تهران هستیم که آنها حاکم برمدیران خود و ما شده اند . تمدید پروانه برای ما که باید ظرف دو هفته انجام شود الان حدود  ۶ سال است که طول کشیده است . برای ۱۰۰ قلم کالا هنوز با مشکل تمدید پروانه محصولات روبرو هستیم و البته مجوز پروانه ساخت باید از سوی وزارت بهداشت صادر شود و متاسفانه   در استان و مشهد و نیشابور  صادر نمی شود. که اگر چنین بود با همت و تعصبی که در پرسنل خدوم و زحمت کش  شبکه بهداشت نیشابور و مشهد سراغ داریم هیچ وقت به مشکل نمی خوردیم .

به عنوان تولید کننده از هیچ مشکلی نمی ترسیم با بانک ها، بیمه ، مالیات و دارایی مشکل خاصی نداریم.

 

و اینجا وظیفه خود و شرکت میدانم که از سرپرستی محترم بانک سپه آقای مهدوی و معاونت محترم ایشان آقای اسماعیل مقدم و سایر پرسنل زحمتکش این بانک نهایت قدر دانی و سپاس را داشته باشم

 

اما الان گرفتار برخی کارشناسان تهران  شده ایم به گونه ای که هم مدیران و هم ما گرفتاریم.

به عنوان نمونه یک کارشناس بهداشت در تهران از شکل و نحوه ارایه فرم های ارسالی ما ایراد می گیرد که چرا افقی یا عمودی چاپ شده؟ ای کاش بر اساس دستورالعمل ها با ما برخورد شود در حالی که سلیقه ای عمل می کنند.

البته برخی از آنها در مجموعه های خود واقعا خوب کار می کنند اما افرادی که سلیقه ای عمل می کنند به همه ضربه می زنند.

فرسوده شدم

در پایان تهیه گزارش و بازدید از واحدهای مختلف کارخانه میلاد از اقای نصرالله زاده  سوال می کنم که با دیدن این تجهیزات و رکود چه احساسی دارید؟ گفت: اگر بیماری کرونا نبود تا به حال قید تولید را زده بودم و مثل بسیاری دیگر از واحدهای تولیدی، این حرفه را رها کرده بودم. امروز به شدت احساس غم و فرسودگی می کنم چرا که روزگاری در این واحد حدود ۸۰ نفر مشغول کار بودند و امروز چنین حال وروزی دارد!

۷۰۰ میلیارد تومان سرمایه گذاری در این مجتمع به حال رکود درآمده و این در حالی است که مجوز ثبت رسمی تجاری و میلاتک را در کشور  هندوستان گرفته ام و برای ۳۴ محصول ما آماده تولید و صادرات با برند میلاتک هستند . در هند و ظرف یک ماه مجوز دادند در حالی که در کشورمان ۲ سال گذشته و هنوز مجوز تمدید صادر نشده است. او در خاتمه می گوید: برای ادامه کار و تولید در صورت وجود همین روند به هیچ وجه به آینده و فردا خوش بین نیستم و سال به سال دریغ از پارسال! پیش بینی می کنم طی پنج سال آینده  در صورت وجود این شرایط بسیاری از صنایع کوچک ما از گردونه تولید حذف شوند.

هنگام خروج از کارخانه نیم نگاهی به زمین چند هکتاری و سوله ها و ساختمان اداری و … میلاد می اندازم. ذهنم همچنان درگیر است که چرا و به چه دلیل و چه دست هایی در کار است که می خواهد تولید ما را زمین گیر و نابود کند ؟!

 

محمدباقر عطاریانی

لینک کوتاه : https://nakhostnews.com/?p=18034

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.