سفرنامه تاجیکستان،

بخش دوم- دریاچه قیراقوم

به گزارش نخست نیوز ،

جاده خلوت است اما راننده بسیار آهسته می‌راند. بیست دقیقه بعد می‌رسیم دریاچه قیرقوم. گرچه فصل حضور مردم در ساحل اینجا سه هفته دیگر شروع می‌شود اما با توجه به دمای ۳۷ درجه بالای صفر امروز، جمعی از شهروندان خجند برای شنا و تفریح به پلاژ اینجا آمده‌اند. اگر به این دریاچه «دریا» می‌گویند بیراه نیست. چشم‌انداز ساحل بسیار زیباست و آب دریاچه بسیار زلال و شیرین است. هتلی در آن نزدیکی است به نام «سناتور بهارستان» که برای یک شب اقامت همراه غذا به ازای هر نفر ۴۰۰ سامانی می‌گیرد. ترجیح می‌دهیم ساعاتی در همان اطراف دریاچه بگردیم و عصر برگردیم خجند. در قسمتی که به‌اصطلاح ما طرح سالم‌سازی است و برای شنا کردن مناسب است، آلاچیق‌هایی مسقف دارای زیرانداز و تشک و بالش در کنار ساحل وجود دارد (برای یک صبح تا فروب اقامت ۱۸۰ سامانی). محیط هم تمیز و عاری از زباله‌ است. امکانات تفریحی مانند قایق و جت اسکی هم دیده می‌شود. بدون اینکه امر و نهی در باره رعایت پوشش باشد، معدود خانم‌های آنجا، با لباس پوشیده همراه خانواده‌شان آبتنی می‌کنند و خوشبختانه موارد منکراتی به‌چشم نمی‌آید. چه خوب می‌شد که این موضوع در جامعه ما فرهنگسازی می‌شد و خود خانواده‌ها رعایت حریم عمومی را می‌کردند. تنی به آب زدیم و با نیت آبدرمانی در قسمت کم عمق دریاچه پیاده‌روی کردم. ساعت ۱۷ با مینی‌بوس به خجند بازگشتیم و حدود یک ساعت در راه بودیم، با این خیال که می‌رسیم به همان هتل دیشب و استراحت می‌کنیم، اما هتل سغدیا جا نداشت، ساک در دست پیاده به هتل‌های دیگر خیابان‌های اطراف سر زدیم اما با تعجب همه می‌کفتند جا نداریم! آدرس هتلی به‌نام «وطن» را دادند. پیاده‌ پرسان پرسان خود را به‌آنجا رساندیم گفتند مدتی‌است تغییر کاربری داده! ساک به‌دست خود را به هتل «خجند استار» رساندیم، این‌یکی اتاق داشت اما به‌رغم کیفیت پایین‌تر قیمتی بالاتر از هتل «سغدی‌یا». دوباره پیاده‌روی و جستجو تا هتل دیگری را یافتیم که اتاق داشت اما این هم با کیفیت پایین و قیمت بالا. خود را به هتلی به‌نام «عمر خیام» رساندیم، جا نداشت اما از متصدی پذیرش آن‌جا که خانمی میان‌سال و محجبه بود خواستیم اجازه دهد نماز مفرب را آنجا بخوانیم. برای‌مان سجاده آورد و تا وقتی که نماز می‌خواندیم با چند جا تماس گرفت و نشانی هتلی به‌نام «سغد» را روی کاغذ برای‌مان نوشت و گفت اینجا هتل تمیزی است و الان اتاق دارد، ماشین بگیرید و بروید. تاکسی آن اطراف نبود، سوار مینی‌بوس شدیم و در نهایت حدود ساعت ۲۱ خسته به هتل سغد رسیدیم. این هتل ۳ ستاره تمیز، قیمتش اندکی بالاتر از هتل چهار ستاره «سغدی‌یا»، شبی ۴۰۰ سامانی برای یک اتاق دو تخته بود، آسانسور هم نداشت و چمدان به‌دست دو طبقه از پله‌ها بالا رفتیم و زودتر از شب‌های دیگر به‌خواب رفتیم. صبح جمعه قرار است بعد از صبحانه، به سمت «دوشنبه» برگردیم.

پایان روز سوم