دالدر در این مقاله که در نشریه «پالتیکو» منتشر کرده تصریح می‌دارد: «اروپا از زمان بازگشت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به کاخ سفید به شکلی آهسته و پیوسته پنج مرحله سوگواری را در عرض یک سال گذرانده تا سرانجام قبول کند روابط ویژه بین ۲ سوی اقیانوس اطلس دیگر از دست رفته است. این بلوک اکنون در آستانه ورود به سال ۲۰۲۶ باید این سوال را از خود بپرسد که آیا اراده و قدرت لازم برای تبدیل این پذیرش به یک اقدام واقعی را دارد؟»

این تحلیلگر در ادامه معتقد است رسیدن دوباره دونالد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا به منزله پایان دوران «صلح آمریکایی» (Pax America) است؛ دوره‌ای به مدت بیش از ۷۵ سال که در آن آمریکا خود را رهبر بلامنازع به اصلاح «جهان آزاد» قلمداد کرده و روسای جمهور و دولت‌های متوالی در واشنگتن، روابط با اروپا را در کانون تعامل جهانی آمریکا قرار می‌دادند. این واضح بود که ترامپ قصد دارد به این دوران پایان دهد چون از مدتها پیش علنا صحبت از سیاست «اول آمریکا» با هدف در پیش گرفتن سیاستی با محوریت تمرکز محدود و منطقه‌ای کرده بود اما کمتر کسی در اروپا باور می‌کرد که واقعا این اتفاق یک روز بیفتد.

مرحله انکار

دالدر خاطر نشان می‌کند: «در یک نشست به صرف ناهار در اواسط دسامبر ۲۰۲۴ حدود ۱۲ تن از سفیران ناتو حضور یافتند. آنها یکی پس از دیگری اعلام می‌کردند که اگر اروپا کمی هزینه‌های دفاعی خود را افزایش دهد همه چیز روبراه خواهد شد. وقتی من به آنها گفتم که آنها در حال انکار یک تغییر بسیار بنیادی هستند یکی از آنها رو به من کرد و گفت: “شما که معتقد نیستید ایالات متحده دیگر امنیت خود را وابسته به امنیت اروپا نداند. واقعا اعتقاد شما این است؟»

اما چندی بعد از آن در ماه فوریه سلسله وقایع متعددی، امتناع اروپا از پذیرش دگرگونی‌های بنیادین ناشی از انتخاب مجدد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا را به چالش کشیدند. «پیت هگست»، وزیر جنگ آمریکا در اولین حضورش در این سمت در یک نشست ائتلاف ناتو صراحتا به همکارانش گفت: «اروپا باید مالک مسئولیت خود در تامین امنیت متعارف این قاره باشد.»

منبع ایسنا