×
×
جدیدترین‌‌ها

مذاکره یا حمله؛
کدام گزینه روی میز ترامپ باقی می‌ماند؟

  • کد نوشته: 146085
  • ۲۳ بهمن ۱۴۰۴
  • پس از ماه‌ها تنش، آمریکا با پذیرش مذاکرات غیرمستقیم در مسقط، عملاً شروط ایران دربارهٔ مکان و قالب گفت‌وگو را پذیرفت؛ امری که نگرانی جدی اسرائیل را برانگیخته است.
    کدام گزینه روی میز ترامپ باقی می‌ماند؟

    به گزارش نخست نیوز ،

    عصام نعمان، تحلیلگر ارشد مسائل خاورمیانه روزنامه القدس العربی.

    پس از ماه‌ها کشمکش فرساینده و اعمال فشارهای پی‌درپی، ایالات متحده سرانجام به انجام مذاکره با ایران در مسقطِ عمان تن داد؛ مذاکراتی که نخستین دور آن در سه مرحله و به‌صورت کاملاً غیرمستقیم برگزار شد. در این چارچوب، بدر البوسعیدی، وزیر خارجهٔ عمان، به‌عنوان حلقهٔ واسط، مأمور انتقال پیام‌ها و مواضع میان هیأت ایرانی به ریاست عباس عراقچی مستقر در یک اتاق به همراه مشاورانش  و هیأت آمریکایی به ریاست استیو ویتکاف که در اتاقی مجاور حضور داشت بود

    نگرانی تل‌آویو از مذاکره محدود؛ تلاش برای گسترش دستور کار گفت‌وگوهای واشنگتن و تهران

    در همین حال، شماری از رسانه‌ها این روند را به‌مثابه یک دستاورد دیپلماتیک برای تهران ارزیابی کردند؛ چرا که ایران توانست هم محل مذاکرات را از استانبول به مسقط منتقل کند و هم از برگزاری گفت‌وگوها به‌صورت رودررو جلوگیری کرده و قالب غیرمستقیم را به طرف آمریکایی تحمیل کند. این واقعیت از نگاه دونالد ترامپ نیز پنهان نماند؛ تا آنجا که او دریافت ایران در دو مؤلفهٔ مهمِ «مکان» و «شیوهٔ مذاکره» به یک پیروزی دست یافته است. از همین رو، ترامپ در آستانهٔ آغاز گفت‌وگوها تلاش کرد با طرح تهدیدی تازه علیه رهبری جمهوری اسلامی این فضا را تغییر دهد و با لحنی هشدارآمیز گفت «او باید نگران باشد».

    با این همه، اظهارات عباس عراقچی پس از پایان نشست، هیچ نشانه‌ای از چنین نگرانی‌ای را  نه از سوی خود او و نه از سوی رهبر جمهوری اسلامی بازتاب نداد. او با تأکید بر مثبت بودن فضای گفت‌وگوها تصریح کرد مذاکرات انجام‌شده صرفاً بر پروندهٔ هسته‌ای ایران متمرکز بوده و نشانه‌ای از تنش یا عقب‌نشینی در آن دیده نمی‌شود.

    در واقع، این بنیامین نتانیاهو بود که از همان لحظهٔ موافقت دونالد ترامپ با ازسرگیری مذاکرات با ایران دچار نگرانی شد؛ نگرانی‌ای ریشه‌دار از این احتمال که رئیس‌جمهور آمریکا با خواستهٔ تهران برای محدود کردن دستور کار گفت‌وگوها صرفاً به موضوع سلاح هسته‌ای همراهی کند و سایر پرونده‌ها،  پرونده‌هایی که از نگاه اسرائیل تهدیدی وجودی تلقی می‌شوند به حاشیه رانده شوند. در رأس این نگرانی‌ها، برنامهٔ موشک‌های بالستیک دوربرد ایران قرار دارد؛ موضوعی که تل‌آویو آن را خط قرمز امنیتی خود می‌داند.

    با این حال، موضع نهایی ترامپ در قبال مطالبات اسرائیل دربارهٔ آنچه «فعالیت‌های نگران‌کنندهٔ ایران» خوانده می‌شود، احتمالاً تنها پس از آغاز دور دوم مذاکرات روشن خواهد شد؛ دوری از گفت‌وگوها که هنوز زمان برگزاری آن مشخص نشده است. با وجود این ابهام، از خلال اظهارات مقام‌های آمریکایی و اسرائیلی و نیز تحلیل‌های منتشرشده در روزنامه‌های معتبر دو کشور، می‌توان چارچوب کلی انتظارات و خواسته‌ها را استخراج کرد؛ چارچوبی که به‌طور خلاصه بر سه محور اصلی استوار است:

    الزام ایران به توقف غنی‌سازی اورانیوم و انتقال بخش قابل‌توجهی از اورانیومِ غنی‌شده به خارج از کشور.

    منبع فرارو

    برچسب ها مذاکره یا حمله

    سایر اخبار

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *