وعده پنجساله به تولید، پول نقد برای قاچاق
به گزارش نخست نیوز ، فیلسوف رومی، مارکوس آئورلیوس، گفته بود که هرگز نباید اجازه دهیم آینده ما را آشفته کند. اما او هرگز با آیندهپژوهی به نام نیک بوستروم درباره وضعیت جهان در سال ۲۰۵۰ گفتوگو نکرده بود.
به نقل از نیچر، بوستروم در ایمیلی میگوید: احتمال زیادی وجود دارد که تا سال ۲۰۵۰، تمام پژوهشهای علمی بهجای پژوهشگران انسانی، توسط هوش مصنوعی فوقهوشمند انجام شود. برخی انسانها ممکن است علم را بهعنوان سرگرمی دنبال کنند، اما دیگر مشارکت مفیدی نخواهند داشت.
مجله نیچر سابقهای طولانی در پرداختن به پیشبینیها، برآوردها و نشانهها درباره مسیر احتمالی پژوهش در دهههای آینده دارد. این مجله به ویژه پایان قرن بیستم و آغاز قرن بیستویکم را با ضمیمههایی اختصاصی درباره پیشگویی علمی و با یک پیشبینی جسورانه از سوی سردبیر وقت، فیلیپ کمپبل، گرامی داشت: اینکه تا سال ۲۱۰۰، شکلی از حیات مبتنی بر چیزی غیر از دیانای کشف خواهد شد.
با کنار گذاشتن داوری همتا و در راستای هدف اعلامشده نشریه نیچر برای بررسی و تفسیر روندهای علمی جاری و آینده، این گزارش نگاهی محتاطانه به افق سال ۲۰۵۰ میاندازد. افقی که میتواند با جهشهای فناورانه، پیشرفت در حل معمای ماده تاریک و گسترش مطالعات انسانی در مقیاسی بیسابقه همراه باشد؛ مطالعاتی که ممکن است به مهار یا حذف بسیاری از بیماریها بینجامد.
روزهای داغ
گای براسور، مدلساز اقلیم در مؤسسه ماکس پلانک برای هواشناسی در هامبورگ آلمان، میگوید: از نظر تغییرات اقلیمی، اوضاع بدتر از چیزی خواهد بود که انتظارش را داریم.
او میگوید که جهان تا سال ۲۰۴۰ از آستانه بحرانی افزایش ۲ درجه سانتیگراد دمای متوسط نسبت به دوران پیشاصنعتی عبور خواهد کرد. برای جلوگیری از آن، با توجه به اینرسی سامانه اقلیمی، هیات بیندولتی تغییرات اقلیم میگوید انتشار جهانی گازهای گلخانهای باید تا سال ۲۰۲۵ به اوج میرسید و سپس بهطور چشمگیر کاهش مییافت. در نتیجه، تا سال ۲۰۵۰، مناقشات سیاسی درباره اصل وجود گرمایش جهانی احتمالا بهطور قابلتوجهی کاهش خواهد یافت.
در عوض، بحثها ممکن است بر سر این باشد که آیا باید تلاش کرد سیاره را خنک کرد یا خیر؛ احتمالا با تزریق ذرات براق به لایههای بالایی جو برای جلوگیری از رسیدن نور خورشید به سطح زمین. هرچند این روش مهندسی اقلیم اثباتنشده و در مقیاس بزرگ آزمایش نشده است، اما پیامدهای شدید اقلیمی تا سال ۲۰۵۰ ممکن است یک کشور آسیبدیده یا حتی یک شرکت را به اجرای چنین مداخلهای در جو ترغیب کند.
براسور میگوید: ممکن است برخی کشورها بهطور یکجانبه از آن استفاده کنند، فقط با این تصور که مشکل خودشان حل میشود، بدون توجه به پیامدها برای دیگران. این مداخله میتواند الگوهای بارش را تغییر دهد و دیگر جنبههای آبوهوا را مختل کند و شاید اوضاع را حتی بدتر کند. براسور میگوید: من فکر میکنم باید ممنوع شود.
تنشهای ژئوپلیتیکی به این معناست که پیشبینی اقلیم آینده تا سال ۲۰۵۰ باید بیش از پیش عواملی فراتر از فیزیک جو را در نظر بگیرد؛ موضوعی که براسور و همکارانش در مطالعهای در سال ۲۰۲۵ به آن اشاره کردند. یک دهه پیش، دانشمندان اقلیم از بهرسمیتشناختهشدن جهانی تغییرات اقلیمی با توافق پاریس استقبال میکردند. امروز، در ایالات متحده، آنها مجبور شدهاند این اصطلاح را از گزارشها و وبسایتهای دولتی حذف کنند. در همین حال، اولویتهای دیگری جای آن را گرفتهاند.
او میگوید: اگر درباره علم اقلیم صحبت کنیم، مردم دیگر نمیخواهند بشنوند، چون از مسائل دیگری بیشتر میترسند. آنها غذا میخواهند، صلح میخواهند. همه اینها نشان میدهد که جهان در سال ۲۰۵۰ با چشمانداز افزایش ۳ درجه سانتیگراد یا بیشتر تا پایان قرن روبهرو خواهد بود.
منبع ایسنا
دیدگاهتان را بنویسید