حرف می‌زنیم. استدلال می‌کنیم. حجت می‌آوریم. به گمان خودمان برهان قاطع داریم. حتی آیه و روایت هم می‌خوانیم اما نتیجه‌ای که انتظار داریم نمی‌گیریم. به زارعی می‌مانیم که هرچه بذر می‌کاریم، چیزی که انتظار داریم نمی‌روید.