دورهمی جمعی از پیشکسوتان والیبال خراسان رضوی
به گزارش نخست نیوز، علی عدالتیان_گرانیهای مالی هرگز محور اصلی گفتگوها نبود شور و اشتیاق برای دیدار و حفظ پیوندهای عاطفی فضای جمع را گرم نگه میداشت. هدف اصلی تقویت انسجام خانواده و شادمانی جمعی بود و هزینهها کماهمیت تلقی میشد.
همه چیز رنگ دوستی و همدلی داشت و شادی درکنار هم بودن بالاترین ارزش به شمار میآمد.
اما امروز تحول چشمگیری در محتوای این گردهماییها رخ داده است. آنچه بیش از همه نمایانگر بحث اقتصادی در روابط خانوادگی است تغییر سوژه اصلی صحبتهاست. اکنون به جای گفتگو درباره سلامتی، تحصیلات یا برنامههای آینده. بخش قابل توجهی از زمان دورهمیها به بحث و بررسی مسائل مالی، تورم، قیمتها، و مدیریت هزینهها اختصاص مییابد. گویا فشار اقتصادی گفتگوهای عاطفی را تحتالشعاع قرار داده و اقتصاد به مهمان ناخواندهای تبدیل شده که بر سرهرسفرهای حاضر است. این پدیده هرچند ریشه در سختی معیشت دارد اما نشان میدهد چگونه فشارهای بیرونی میتوانند بر صمیمیت و کیفیت تعاملات انسانی تأثیر بگذارند. خانوادهها از حالت همدردی عاطفی به همفکری اقتصادی متمایل شدهاند. در سالهای اخیر تغییرات اقتصادی گسترده باعث شده این فضای صمیمی کمکم رنگ دیگری به خود بگیرد. افزایش هزینههای زندگی و فشارهای مالی خانوادهها را وادار کرده که برای هر تصمیمی حتی تصمیم به برگزاری یک دورهمی از زاویهای اقتصادی نگاه کنند. نوعی بحث اقتصادی در آگاهی و رفتار جمعی پدید آمده است بیداری که انسانها را نسبت به خرجکردن، مدیریت هزینه و مصرف محتاطتر کرده است.این بحث اقتصادی هرچند نشانهای از واقعبینی و سازگاری با شرایط است اما در عین حال اثراتی بر روابط اجتماعی گذاشته است. بسیاری از خانوادهها و دوستان به جای دورهمیهای مرتب و پرشور به تماسهای تلفنی یا ارتباطات مجازی بسنده میکنند. گاهی حساب و کتابهای مالی جای احساس و صمیمیت را گرفته است. حتی وقتی جمعی شکل میگیرد گاه نگاهها بیشتر متوجه هزینههاست تا لذت حضور درکنار هم. این تحول را نمیتوان صرفاً منفی دانست. در حقیقت بحث اقتصادی جامعه را به سمت برنامهریزی و آگاهی بیشتر سوق داده است. خانوادهها یاد گرفتهاند میان نیاز و تمایل تفاوت بگذارند. و زندگی را بر پایه نظم اقتصادی پیش ببرند. اما در همین مسیر باید مراقب بودند که گرمای روابط انسانی سرد نشود. ساده برگزار کردن به معنای بیارزش بودن نیست بلکه گاهی نشاندهنده بلوغ فرهنگی و اصالت روابط است. شاید اکنون زمان آن رسیده که خانوادهها میان اقتصاد و احساس تعادلی تازه بیابند که در آن هم عقل اقتصادی جاری باشد و هم دلهای مهربان مجال نزدیک شدن پیدا کنند. زیرا در نهایت درهرجامعهای سرمایهی واقعی نه پول که صمیمیت میان انسانهاست.
دیدگاهتان را بنویسید