×
×
جدیدترین‌‌ها

قدرت ظاهری دشمن
آیا دیپلماسیِ لبه پرتگاه می‌تواند مانع جنگ شود؟

  • کد نوشته: 145686
  • ۱۹ بهمن ۱۴۰۴
  • مذاکرات آمریکا و ایران در حالی آغاز شده که بیش از آن‌که دیپلماتیک باشد، تحت‌الشعاع تهدید نظامی و مطالبات حداکثری واشنگتن قرار دارد.
    آیا دیپلماسیِ لبه پرتگاه می‌تواند مانع جنگ شود؟

    به گزارش نخست نیوز ،

    جاسم العزاوی، تحلیلگر ارشد مسائل خاورمیانه در نشریه میدل ایست مانیتور.

    هم‌زمان با آرایش نیروهای دریایی ایالات متحده در اقیانوس هند، دیپلمات‌ها روز جمعه پای میز مذاکراتی در مسقط نشستند؛ گفت‌وگوهایی که در فضایی برگزار می‌شود که بیش از هر زمان دیگر به لبه پرتگاه شباهت دارد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، که از آنچه «موفقیت چشمگیر» خود در پرونده ونزوئلا می‌داند نیرو گرفته، با بسته‌ای از مطالبات وارد گفت‌وگو با ایران شده است که جز با صفت «حداکثری» نمی‌توان آن‌ها را توصیف کرد. شروطی چنان سخت‌گیرانه که حتی کارکشته‌ترین دیپلمات‌ها نیز از همان ابتدا آن‌ها را محکوم به شکست می‌دانند.

    «معاریو»، واشنگتن پنج مطالبه محوری را روی میز گذاشته است: انتقال ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده، نابودی تأسیسات هسته‌ای ایران، انهدام توان موشکی بالستیک، پایان کامل برنامه موشکی و قطع حمایت تهران از نیروهای هم‌پیمانش در یمن، عراق، سوریه و لبنان. این‌ها پیشنهادهای آغازین یک مذاکره نیستند؛ اولتیماتوم‌هایی‌اند که زیر سایه سلاح‌های یک ناوگان دریاییِ در حال نزدیک‌شدن آمریکا صادر شده‌اند.

    دونالد ترامپ در گفت‌وگو با شبکه ان.بی.سی نیوز، در پاسخ به پرسشی درباره حاکمیت ایران، با لحنی بی‌پرده گفت: «فکر می‌کنم باید خیلی نگران باشند.» این صراحت، صراحت سیاستمداری است که خود را از پیش پیروز می‌بیند. دونالد ترامپ که به‌تازگی نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، را وادار به عقب‌نشینی کرده، متقاعد شده است که می‌تواند همان نمایش را در برابر تهران نیز تکرار کند. اما ایران، ونزوئلا نیست. جمهوری اسلامی ۴۵ سال است برای چنین رویارویی‌ای آماده شده و ممکن است نقشه بلندپروازانه رئیس‌جمهور آمریکا را نقش بر آب کند. ناظران باتجربه هشدار می‌دهند که سناریوی «قطع سر» یا «بیرون‌کشیدن» نظام در ایران، بیش از آن‌که راهبردی عملی باشد، توهمی سیاسی است.

    دکترین جدید، پیام قدیمی؛ ایران از قدرت ظاهری دشمن نمی‌ترسد

    سرلشکر عبدالرحیم موسوی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران، این هفته هنگام بازدید از یک پایگاه موشکی سپاه پاسداران اعلام کرد: «پس از جنگ ۱۲روزه، دکترین نظامی خود را از دفاعی به تهاجمی تغییر داده‌ایم و سیاست جنگ نامتقارن را در پیش گرفته‌ایم. ما فقط به پیروزی فکر می‌کنیم. از قدرت ظاهری دشمن هراسی نداریم.» چنین موضع سرسختانه‌ای می‌تواند نشان‌دهنده آمادگی ایران برای جنگ باشد.

    این تغییر دکترین نظامی، پاسخ ایران به حملات ویرانگری است که ژوئن گذشته با آن روبه‌رو شد. ایرانی‌ها که دوره‌ای را پشت سر گذاشته‌اند که در آن ترامپ مدعی «نابودی کامل» برنامه هسته‌ای ایران بود، اکنون محاسبات خود را بازنگری کرده‌اند. آن‌ها به‌سوی دکترین نظامی‌ای حرکت کرده‌اند که بر اقدام سریع و قاطع استوار است؛ اقدامی که به گفته موسوی «سریع و قاطع خواهد بود و با محاسبات آمریکا همخوانی نخواهد داشت.»

    جالب‌ترین مطالبه ترامپ، همان مطالبه‌ای است که ایران سخت‌ترین چالش را برای پذیرش آن خواهد داشت: برچیدن برنامه موشک‌های بالستیک ایران. برونوین مدوکس، مدیر اندیشکده چتم‌هاوس می‌گوید: «موشک‌ها تنها سپری هستند که مانع از سرنگونی نظام ایران توسط دشمنانش می‌شوند. بدون آن، ایران در برابر قدرت هوایی اسرائیل و بمب‌افکن‌های رادارگریز آمریکا کاملاً عریان و بی‌دفاع خواهد بود و هیچ دولتی در ایران نمی‌تواند چنین وضعی را تاب بیاورد.»

    منبع فرارو

    سایر اخبار

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *