به گزارش نخست نیوز،

غلامرضا بنی اسدی

پس ما هم می‌زنیم، مشت در برابر مشت، چشم در برابر چشم ،تا از «زندگی» دفاع کنیم.  زندگی هم‌ساخت و ادبیات خود را دارد. ابیاتی از جنس مهر و مبارک باد. از جنسِ پربرکت فطر و عید و بهار و رویش و نوروز. و ما از نوروز و عید فطر یک خاکریز می‌سازیم در برابر دشمن. یک روایت می‌سازیم برای پیروزی. یک عهد می‌سازیم برای ایستادگی کنار پرچمِ ایران پشت سر ولی‌فقیه زمان. ما ایستاده‌ایم و ایران ایستاده است. این ایستادگی را که در قامت تک‌به‌تک مردم ایران قاب می‌شود، ستون می‌کنیم برای پرچم. دیوار می‌کنیم برای ایران. سنگر می‌کنیم برای دفاع از میهنی که هر ذره از خاکش به خون پاک بهترین خلق خدا رنگین است. ما ایستاده‌ایم به زندگی و هر نفسمان، چون تیری است که به دیده چرکین دل سیاه دشمن شلیک می‌شود. می‌دانیم که هر زندگی در شکوه یک پیکار است با مرگ‌آفرینان متجاوز. می‌دانیم که دست تکان دادنمان در چشم آنان فرو می‌رود. پس‌دست تکان می‌دهیم به خانه‌تکانی. درودیوار را و به‌ویژه پنجره‌ها را تمیز می‌کنیم به‌رسم نوروزهای همیشه. می‌دانیم که قدم گذاشتنمان در بازار، لگد کردن آرزوهایشان است پس به بازار می‌رویم. خرید می‌کنیم. جامه نو می‌نماییم و حتی از خرید ماهی قرمز سر سفره هم یادمان نمی‌رود. ما سفره هفت‌سین پهن می‌کنیم. عیدی می‌گیریم وعیدی می‌دهیم. این نرم‌ترین نوع جنگ است که به جنگِ سختشان، شکستی سخت تحمیل می‌کند. ما حتی به دنبال اسکناس نو هستیم. حیف است نوروز بشود وعیدی را با اسکناس کهنه بدهیم. ما زندگی می‌کنیم. تا کور شود هرکه نمی‌تواند ببیند. ما نوروز داریم. هر شهیدمان خود قرائتی بشکوه است از ضرورت نوشدن. از واجبی به نام زندگی و از بایسته‌ای به نام سرزندگی. ما بازندگی، دشمن را شکست می‌دهیم. با یاد شهدا و به‌ویژه« رهبرِ شهید» برای بهروزی وطن دعا می‌کنیم. سربلند باد ایران و ایرانی…..