افزایش اندک قیمت طلای جهانی
نخست نیوز – اما گویا این ضربالمثل هنوز به اتاق تصمیمگیری فوتبال ایران راه پیدا نکرده است.جام جهانی برای بسیاری از کشورها، حتی تیمهای حذفشده، آغاز یک تحول بود،اما سهم فوتبال ایران از این آوردگاه جهانی چه شد؟
سه مسابقه، سه امتیاز، حذف در مرحله نخست و بازگشت به خانه؛ نتیجهای که بیش از هر چیز، ضرورت بازنگری در شیوه مدیریت و برنامهریزی فوتبال کشور را یادآوری میکند.امروز افکار عمومی یک سؤال روشن دارد، دستاورد این جام جهانی برای آینده فوتبال ایران چه بود؟ کدام پدیده جدید معرفی شد؟ کدام جوان برای آینده تجربهاندوزی کرد؟ و کدام درس، نقشه راه جام ملتهای آسیا خواهد شد؟دستیار تیم ملی گفته است ،جام جهانی محل پرورش استعدادها نیست.درست ،اما محل ظهور استعدادها هست.
تجربه بینالمللی در اردو به دست نمیآید ،در بزرگترین میدانهای فوتبال جهان ساخته میشود. وقتی امید چندانی به صعود وجود نداشت، چرا بخشی از فرصت بازی به جوانانی سپرده نشد که میتوانستند سرمایه فردای فوتبال ایران باشند؟چند ماه دیگر جام ملتهای آسیا آغاز میشود. هنوز فرصت اصلاح باقی است، اما اصلاح با تکرار تفاوت دارد.
ادامه همان تفکر، همان اتاق فکر و همان نسخههای آزموده، بعید است نتیجهای متفاوت رقم بزند.اکنون انتظار میرود فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش و جوانان، با نگاهی مسئولانه، عملکرد فنی و مدیریتی تیم ملی را بهصورت شفاف ارزیابی کنند. فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری به شجاعت در تغییر، اعتماد به نسل جوان و پاسخگویی مدیریتی نیاز دارد.در غیر این صورت، باید پذیرفت که مشکل اصلی فوتبال ایران نه در مستطیل سبز، بلکه در اتاقهایی است که سالهاست تصمیمهای تکراری میگیرند،چاهی که برای فوتبال ایران آب ندارد، اما همچنان برای عدهای نان دارد.
مهرشاد عنبری
