سفر به دنیای شاهنامه با مرجانه حسینزاده
به گزارش نخست نیوز ، پدارم خسروشاهی_پاسخ روانشناسی روشن است : هیجانات منفی نهتنها طبیعیاند ، بلکه ضروریاند.
هر هیجانی ، یک پیام دارد
هیجانات منفی پیامهایی مهم از درون ما هستند. مثلاً:
خشم ممکن است نشانهی نادیده گرفته شدن یا شکستن مرزهای شخصی باشد.
غم گاهی نشانهی از دست دادن چیزی ارزشمند است و به ما کمک میکند تا سوگواری کرده و التیام پیدا کنیم.
ترس ما را نسبت به خطرات هشدار میدهد و از ما محافظت میکند.
اگر این هیجانات را نادیده بگیریم یا سرکوبشان کنیم ، آنها خاموش نمیشوند ؛ بلکه در قالب اضطراب، پرخاشگری، بیخوابی یا حتی بیماریهای جسمی ظاهر میشوند.
احساس کردن ≠ واکنش نشان دادن
بسیاری از ما فکر میکنیم اگر خشمگین باشیم، یعنی باید فریاد بزنیم یا اگر غمگینیم، یعنی ضعیفیم. اما این درست نیست. احساس کردن هیجان با واکنشنشوندادن به آن فرق دارد.
ما میتوانیم خشمگین باشیم، اما با آن گفتوگویی آرام داشته باشیم. میتوانیم غم را حس کنیم و با نوشتن، صحبت یا خلوتکردن با خودمان، آن را تخلیه کنیم.
پذیرش هیجانات، اولین گام درمان است
در رواندرمانی، اولین قدم برای بسیاری از مشکلات روانی، این است که افراد هیجاناتشان را بپذیرند، بشناسند و نامگذاری کنند.
جملاتی مانند:
“الان دارم احساس خشم میکنم”
یا
“ناراحتم چون برایم مهم بوده”
گامهایی اساسی برای خودآگاهی و آرامش درونیاند.
جمعبندی
هیجانات منفی دشمن ما نیستند؛ راهنمای ما هستند. اگر به آنها گوش دهیم، میتوانند ما را به سمت نیازهای واقعیمان راهنمایی کنند. بهجای جنگیدن با آنها ، بیاییم با آنها گفتوگو کنیم. چراکه گاهی پشت یک خشم، دلی شکسته است و پشت یک ترس ، یک آرزوی بزرگ…
دیدگاهتان را بنویسید
ببخشید، برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید