ظهور نور
نخست نیوز – جذابیت این ورزش، سرمایههای کلانی را روانه باشگاهها کرده، اما در کنار این رونق اقتصادی، وابستگی به نقلوانتقالات، حضور واسطهها و نگاه کوتاهمدت مدیریتی، فرصت سرمایهگذاری در زیرساختهای واقعی فوتبال را تا حد زیادی به حاشیه رانده است. نتیجه آنکه بسیاری از رشتههای مادر، بهویژه دوومیدانی، همچنان در مهجوریت باقی ماندهاند ،در حالی که همین رشتهها زیربنای موفقیت فوتبال حرفهای جهان به شمار میروند.امروز باشگاههای موفق دنیا، بیش از آنکه خریدار ستاره باشند، تولیدکننده استعداد هستند. آنان با تدوین برنامههای راهبردی پنج تا دهساله، منابع مالی خود را به سمت استعدادیابی، آموزش و پرورش سرمایه انسانی هدایت کردهاند. در چنین الگویی، باشگاه نهتنها از نظر فنی، بلکه از نظر اقتصادی نیز به خودکفایی میرسد و وابستگی آن به بازار پرهزینه نقلوانتقالات به حداقل کاهش مییابد.پیشنهادی که میتواند نقطه آغاز این تحول باشد، ایجاد آکادمیهای دوومیدانی در کنار مدارس فوتبال است. آموزش کودکان ۷ تا ۱۴ سال زیر نظر مربیان متخصص، باتجربه و دانشگاهی، زمینه پرورش نسل جدیدی از ورزشکاران را فراهم میکند که از نظر سرعت، استقامت، چابکی، هماهنگی و آمادگی جسمانی، ظرفیت حضور در فوتبال حرفهای را خواهند داشت. گزینش این استعدادها نیز باید صرفاً بر پایه شایستگیهای فنی و معیارهای علمی انجام شود، نه بر اساس روابط و نفوذ.شاید این سرمایهگذاری در سالهای نخست بازده اقتصادی چشمگیری نداشته باشد، اما تجربه فوتبال حرفهای جهان نشان داده است که هیچ سرمایهگذاریی به اندازه پرورش استعدادهای بومی، پایدار و سودآور نیست. باشگاهی که امروز برای آموزش هزینه میکند، فردا از محل معرفی بازیکنان، کاهش هزینههای جذب نفرات جدید و افزایش ارزش سرمایه انسانی خود، چندین برابر آن را بازخواهد گرداند.اکنون زمان آن رسیده است که مدیران باشگاههای ورزشی، نگاه خود را از هزینههای مقطعی به سرمایهگذاریهای ماندگار تغییر دهند. آینده فوتبال ایران نه در قراردادهای پرهزینه، بلکه در زمینهای تمرین، آکادمیهای علمی و برنامهریزی بلندمدت ساخته خواهد شد. همانگونه که سعدی میگوید،به تدبیر، کارهای بزرگ به سرانجام میرسد.و مصداق ضربالمثل شیرین ایرانی است که ،گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی.
مهرشاد عنبری
