نخست نیوز – فوتبال امروز به یکی از مؤثرترین ابزارهای توسعه کشورها تبدیل شده است. این ورزش علاوه بر ایجاد شور و نشاط اجتماعی، در حوزههای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، صنعتی و بینالمللی نقشآفرینی میکند و میتواند به یکی از ارکان رشد و توسعه کشور تبدیل شود.از منظر اقتصادی، فوتبال با ایجاد اشتغال، جذب سرمایهگذاری، توسعه گردشگری ، حق پخش، تبلیغات و بازاریابی، سهم قابلتوجهی در برقراری ثروت دارد. در بعد فرهنگی نیز، فوتبال بستری برای تقویت هویت ملی، ارتقای اخلاق، نظم، مسئولیتپذیری و همبستگی اجتماعی است.
در حوزه سیاسی و بینالمللی، فوتبال یکی از مؤثرترین ابزارهای دیپلماسی و قدرت نرم کشورها محسوب میشود و میتواند جایگاه کشور را در عرصه جهانی ارتقا دهد. همچنین از منظر اجتماعی و امنیتی، گسترش ورزش و فوتبال به کاهش آسیبهای اجتماعی، افزایش امید، نشاط عمومی و هدایت استعدادهای جوانان کمک میکند.در بخش صنعت و فناوری نیز، توسعه ورزشگاههای استاندارد، پزشکی ورزشی، تولید تجهیزات ورزشی، زنجیرهای از صنایع دانش و اشتغالآفرینی را شکل میدهد.
اما تحقق این اهداف، نیازمند اصلاح ساختار مدیریتی فوتبال ایران است. استقرار مجریان شفاف، ثبات مدیریتی، شایستهسالاری، اجرای دقیق قوانین، مبارزه با فساد، توسعه آکادمیهای علمی، حمایت از بخش خصوصی و تدوین خط و مشی بلندمدت، مهمترین پیشنیازهای تبدیل فوتبال به یک صنعت ملی است.نتیجه ، فوتبال اگر با مدیریت علمی و نگاه توسعه اداره شود، دیگر تنها یک مسابقه ۹۰ دقیقهای نخواهد بود ،بلکه به سرمایهی ملی برای رشد اقتصاد، تقویت فرهنگ، ارتقای دیپلماسی، توسعه صنعت، افزایش سرمایه اجتماعی و شتاببخشیدن به توسعه فوتبال ایران تبدیل خواهد شد. این همان مسیری است که کشورهای موفق جهان پیمودهاند و فوتبال را از یک ورزش به یکی از دستگاه محرک و اصلی توسعه ملی تبدیل کردهاند.
مهرشاد عنبری










