تندروی به مثابه یک رفتارِ ضدانقلابی

به گزارش نخست نیوز، 

غلامرضا بنی اسدی

این تعابیر، جایگاه و اهمیت نظام اسلامی را فراتر از فروعات دینی همچون نماز و روزه قرار می‌دهد؛ چراکه بقای احکام الهی، عزت مسلمانان و استمرار ولایت الهی، در گرو استواری و اقتدار این نظام است.

از این منظر، هر گفتار، رفتار یا جریانی که به تضعیف نظام اسلامی، فرسایش سرمایه اجتماعی و تردید در مشروعیت آن بینجامد—حتی اگر در پوشش شعارهای دینی و انقلابی صورت گیرد—باید مورد تأمل و پرهیز قرار گیرد. تندروی در هر عرصه‌ای، به‌ویژه در مسایل فرهنگی ، اجتماعی یا حتی دینی، اگر به تخریب چهره نظام و سلب آرامش و اعتماد عمومی منجر شود، برخلاف مسیر عقلانی انقلاب و خواست امام راحل و رهبر فرزانه انقلاب است.

تجربه زیسته بیش از چهار دهه از عمر انقلاب اسلامی، نشان می‌دهد که تندروها اغلب از آن‌سوی بام افتاده‌اند ؛ یعنی نه‌تنها نتوانسته‌اند به تقویت ارزش‌ها کمک کنند ، بلکه با رفتارهای افراطی و گاه شعارهای پرهیاهو ، زمینه‌ساز واگرایی ، دل‌زدگی و در برخی موارد ، انحراف از مسیر اصلی انقلاب شده‌اند. انقلاب اسلامی ایران ، نه با تندگویی و افراط ، که با عقلانیت دینی ، مصلحت‌سنجی و هدایت حکیمانه رهبران خود، توانسته این مسیر پرسنگلاخ را طی کند.

امروز نیز، در گام دوم انقلاب، بیش از هر زمان دیگری نیازمند وحدت، عقلانیت و درک درست از اولویت‌ها هستیم. مهم‌ترین وظیفه نیروهای انقلابی، نه اثبات دلبستگی با رفتارهای احساسی و افراطی، بلکه تلاش برای حفظ انسجام ملی، تقویت مشروعیت نظام، و پاسخ‌گویی به مطالبات مردم در چارچوب مبانی انقلاب است.

تندروی، چه در قالب نقدهای گزنده و چه در پوشش دفاع افراطی از ارزش‌ها، هرگاه به ایجاد شکاف در اعتماد عمومی یا کاهش تاب‌آوری اجتماعی نظام منجر شود، باید متوقف گردد. حفظ نظام، مستلزم حفظ چهره اخلاقی، مردمی و عقلانی آن است. همان چهره‌ای که مردم برای آن قیام کردند. همان سیمای روشنی که بیش از 240 هزار سروبلند، زندگی خود را برای آن فدا کردند.