گام بلند صنعت برق برای مدیریت ناترازی
نخست نیوز – امروزه مدل سنتی باشگاهداری که صرفاً بر پایه صرف هزینههای میلیاردی برای جذب ستارهها استوار است، نه تنها با ریسکهای اقتصادی سنگین روبروست، بلکه منجر به ایجاد چرخههای هزینهبر و در نهایت سیر قهقرایی باشگاهها میشود. برای دستیابی به اوج، شرکتهای بزرگ صنعتی و مجموعههای ورزشی نیازمند یک گذار حیاتی هستند،گذار از مدل مصرفکننده به مدل تولیدکننده.
دوومیدانی، ریشه و ستون فقرات قهرمانی
اگر بخواهیم این گذار را عملیاتی کنیم، باید به سراغ ریشهها رفت. دوومیدانی، ستون فقرات و زیربنای تمامی رشتههای ورزشی است. واقعیت علمی این است که نقص در مهارتهای پایه دوومیدانی، یکی از دلایل اصلی عدم پیشرفت ورزشکاران در رشتههای دیگر است. بنابراین، ایجاد آکادمیهای جامع دوومیدانی توسط مجموعههای بزرگ صنعتی، میتواند انقلابی در ورزش کشور ایجاد کند.
۱. متدولوژی علمی به جای آزمون و خطا
یک آکادمی استراتژیک نباید بر پایه شانس و آزمون و خطا حرکت کند. این مراکز باید با بهرهگیری از دانش مدرسین علوم ورزشی و اساتید مجرب، بر اساس استانداردهای توسعهیافته و با رویکردی علمی و متدولوژیک فعالیت کنند تا خروجی آنها، قهرمانانی با بنیهای مستحکم باشد.
۲. سرمایهگذاری اجتماعی و تولید استعداد ملی
اجرای چنین طرحی برای شرکتهای بزرگ، دو دستاورد همزمان دارد،
– در سطح داخلی (سرمایهگذاری اجتماعی): جذب و پرورش فرزندان کارکنان و کارگران مجموعه، این اقدام علاوه بر ایجاد آرامش خاطر و سرگرمی مفید برای خانوادهها، وفاداری و برندینگ مثبت شرکت را در میان پرسنل دوچندان میکند. این یعنی تبدیل ورزش به یک مزیت شغلی برای کارکنان.
در سطح ملی (تولید استعداد) جذب داوطلبان آزاد و استعدادهای برتر از سراسر کشور جهت ورود به چرخه قهرمانی ملی و بینالمللی، که اعتبار برند شرکت را در سطح کشور و جهان تثبیت میکند.
۳. بازگشت سرمایه و مزیت رقابتی
برخلاف رشتههای پرهزینه و پرریسک، دوومیدانی پتانسیل بالایی برای «قهرمانپروری با هزینه کنترلشده دارد. این آکادمیها میتوانند به عنوان یک واحد تولیدیِ استعداد عمل کنند که نه تنها اعتبار علمی و ورزشی به شرکت میبخشد، بلکه از نظر اقتصادی نیز بسیار بهینهتر از مدلهای خرید ستاره است.
نتیجهگیری، از هزینههای جاری تا افتخارات ماندگار
بزرگترین شرکتهای صنعتی کشور باید بدانند که برای به اهتزاز درآوردن پرچم خود در میادین جهانی، نیازمند جرأت در تصمیمگیری و دقت در استراتژی هستند. اجرای این طرح، یک مجموعه را از حالت باشگاه تکبعدی و هزینهمحور به یک مجموعه جامع، استراتژیک و تولیدکننده تبدیل میکند.
این مسیر، صرفاً یک فعالیت ورزشی نیست، بلکه مسیری برای ایجاد یک رنسانس ورزشی و تبدیل شدن به الگویی بیبدیل در مدیریت منابع انسانی و ورزشی است. با تمرکز بر استراتژی، میتوان هزینههای جاری را به سرمایهگذاریهای هوشمند و هزینههای از دست رفته را به افتخارات ماندگار تبدیل کرد.
✍️:مهرشادعنبری
دیدگاهتان را بنویسید
ببخشید، برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید