نخست نیوز – در حالی که هواداران چشمانتظار درخشش ملیپوشان در خاک آمریکا هستند، بیانیههای اخیر مسئولین ورزش کشور مبنی بر ترک میدان در صورت برافراشته شدن پرچمهای غیررسمی، بحثهای داغی را در میان تحلیلگران مدیریت بحران برانگیخته است.
باید واقعبین بود ،پیشبینی اینکه گروههای اپوزسیون در خاک آمریکا از ماهیت مسابقات فوتبال برای نمایش پرچمهای سیاسی استفاده کنند، دور از ذهن نیست. اما نکتهی کلیدی اینجاست، این اقدامات دقیقاً با هدف تحریک و بیرون کشیدن واکنشهای هیجانی طراحی شدهاند. در چنین شرایطی، ترک زمین یا ترک فعل، دقیقاً همان سناریویی است که مخالفان به دنبال آن هستند یعنی ایجاد یک خلاء و فرصتی بیبدیل برای تحلیلگران و سیاستمداران دشمن تا با استفاده از این حادثه، به ریشه و اعتبار فوتبال ایران تیشه بزنند.
تصمیمات شتابزده در عرصههای بینالمللی، هزینههای جبرانناپذیری در پی دارد. ترک میدان در یک مسابقهی رسمی، نه تنها میتواند منجر به برخوردهای انضباطی و جریمههای سنگین از سوی فیفا شود، بلکه راه را برای انزوای بیشتر فوتبال ایران باز کند. علاوه بر این، سرمایهگذاریهای کلان و بودجههای تخصیصیافته به این تیم، در برابر یک تصمیم هیجانی، در معرض نابودی قرار میگیرند.
وزیر محترم ورزش، با درک حساسیتهای ملی و مذهبی، حق دارد بر حاکمیت پرچم رسمی تأکید کند، اما در عرصهی بینالمللی، قدرت در تابآوری و مدیریت هوشمندانه نهفته است، نه در عقبنشینی. پیشنهاد میشود به جای تمرکز بر واکنشهای لحظهای، با تشکیل اتاق فکر و تدوین پروتکلهای مواجهه با بحرانهای سیاسی در خاک آمریکا، از این چالش به عنوان یک فرصت برای نمایش اقتدار و ثبات استفاده شود. فوتبال ایران نباید در تلهی سیاست گرفتار شود، فوتبال ایران بجای واکنش هیجانی به مدیریتِ موقعیت نیاز دارد.
مهرشاد عنبری










