ظهور نور
نخست نیوز – غلامرضا بنی اسدی – برگه های تقویم چنان به هم معنا داده اند که در هجری شمسی هم زیستی محرمی داریم بر مدار جهاد وشهادت. فارسی را عربی و عربی را فارسی می خوانیم در هم افزایی مقاومتی که از ایران تا عراق بر مدار حسین علیه السلام شکل گرفته است. ما داریم از عاشورا تا اربعین طی الارض و البته طی العصر می کنیم در زمینی که با شهادت به کربلا گره خورده است و در زمانی که از عاشورا معنا می گیرد. دشمن جانی تر از یزید جهان را بر جان های تابناک چنان تنگ گرفته است که ما شاکردان پیامبر رحمت و شیعیان امام صلح، حضرت مجتبی و امام گفتگو، حضرت رضا علیهم صلوات الله هم راه رستگاری را در «قیام به سیف» دیده ایم در همان منطقی که خداوند حکیم در قران خویش راه می نماید:« لَقَد أَرسَلنا رُسُلَنا بِالبَیِّناتِ وَأَنزَلنا مَعَهُمُ الکِتابَ وَالمیزانَ لِیَقومَ النّاسُ بِالقِسطِ وَأَنزَلنَا الحَدیدَ فیهِ بَأسٌ شَدیدٌ» از بینات و کتاب و میزان اما این خط هدایت به انزلنا الحید هم می رسد وقتی کژی ها به برهان راست نیاید. ایران امروز با همه این مولفه ها به تالیف قدرت خویش در برابرِ جریان جهانی باطل برخاسته است تا خواسته به حق خویش را تحققی مانا بخشد. در میانه عاشورا و اربعینی که نگاه را به عاشورا برمی گرداند، ما ایستاده ایم به همان منطقی که حضرت حسین فلسفه نهضت خویش را بدان بیان کرد؛« انی لم اخرج اشرا ولابطرا بل لطلب الاصلاح فی امت جدی» امروز هم برای حقِ استقلال و سرفرازی خویش در نظامندی مصلحانه در جهان ایستاده ایم. حرف ما روشن است؛ نه ظلم می کنیم و نه زیر بار ظلم می رویم. اگر کسی به تعدی دست بلند کند با همه توان و در باوری وجودی پنجه در پنجه می شویم. منطق ایستادگی ما را بیش از هزار سال قبل، فرخی سیستانی به صدای بلند نطق کرده است؛یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ / یا او سر ما به دار سازد آونگالقصه درین زمانه پر نیرنگ / یک کشته بنام به که صد زنده به ننگباری، دهه آخر صفر امسال برای ما مثل عاشورا خاص است. ما هم با درکِ این خصوصیت های ویژه، بااتحاد ملی و غیرت ایرانی و فهم دینی، برآنیم تا ایستاده بمانیم. هم به سنتِ نیک گفتگو و صلاح و اصلاح و هم به رسمِ سرخ حسین که همه این ها یک حقیقت است در واقعیت زندگی انسان….
