نخست نیوز – با عنایت به این واقعیت، انتظار میرود با صراحت و صلابت، مردم را از این وضعیت «نه جنگ، نه صلح» نجات دهید؛ همان وضعیتی که رهبری دوم نیز آن را شایسته مردم ما ندانسته و راه برونرفت پیشنهادی شما (مذاکره) را پذیرفت؛ همان تصمیمی که رسانه دولتی به تشخیص خودش آن را سانسور کرد!
اینها چه کسانی هستند که از طرف مردم حرف میزنند؟ نکند اینها همانهایی هستند که وزیر امور خارجه، آنها را در تصمیمسازیها مؤثر میدانست؟! این افراد به کجا وصل هستند که میتوانند سخنان شما و رئیس مجلس کشور را سانسور کنند؟!
البته برخی از مسائل معیشتی مردم هیچ ربطی به جنگ ندارد، بلکه حاصل ناتوانی شما در اعمال قدرتی است که بهموجب قانون و رأی مردم به شما تنفیذ شده است. به عنوان مثال، چرا وزیری را برکنار نمیکنید که بهجای استفاده از علم روز برای مقابله با کمآبی، به خرافات متوسل میشود؟ یا وزیری که بهجای تعطیل کردن دخمههای تولید ارز مجازی، با قطع مکرر و طولانیمدت برق، مردم را ناراضی میکند؟
شما که بهدرستی بارها نگران اعتراضات مردم بودهاید، چرا به وزارتخانههای اطلاعات، ارشاد و علوم دستور انجام یک نظرسنجی معتبر و ملی راجع به گزینههای «جنگ یا مذاکره» را نمیدهید تا مردم از ترهات این گروه اقلیت تندروِ حاکم بر صداوسیما راحت شوند؟
چرا رئیس صداوسیما را که بودجههای کلان از دولت شما میگیرد اما دستور دیگران را اجرا میکند، از هیئت وزیران اخراج نمیکنید؟ او و شرکایش گستاخی را به حدی رساندهاند که از مصاحبه با وزیر امور خارجه درباره مذاکره و تفاهمنامه امتناع میکنند؛ تا جایی که وزیر شما مجبور میشود به خزعبلات یک مستندساز حکومتی (بخوانید یوتیوبر) پاسخ دهد! کسی که خود را نماینده همه مردم میداند، اما وقتی با پاسخ قاطع وزیر مواجه میشود، با اتکا به حرف مادرش (مامانم اینا!) وزیر را تحت فشار میگذارد؛ این دیگر نامش مصاحبه نیست، بلکه ابتذال است!










