نخست نیوز – گویی با تغییر چند چهره در کنار زمین، همه مشکلات فوتبال کشور حل خواهد شد، در حالی که تجربه سالهای گذشته نشان داده است این شیوه، نه اصلاح بنیادی بلکه تنها جابهجایی افراد و پاک کردن صورت مسیله است.اگر اصل پاسخگویی قرار است بر فوتبال ایران حاکم باشد، این اصل باید همه ارکان تصمیمگیر را دربرگیرد. همانگونه که مربیان و بازیکنان در برابر نتایج مسئول شناخته میشوند، مدیران باشگاهها و رئیس فدراسیون فوتبال نیز باید در چارچوب قانون، اساسنامه و مقررات، نسبت به عملکرد، کیفیت مدیریت، نحوه برگزاری مسابقات، سیاستگذاریها و نتایج فوتبال کشور پاسخگو باشند.
استمرار مسئولیت در هر جایگاه مدیریتی، زمانی معنا پیدا میکند که عملکرد با اهداف و انتظارات تعیینشده همخوانی داشته باشد.واقعیت آن است که بخشی از مشکلات فوتبال ایران به نحوه انتخاب مدیران بازمیگردد. در مواردی، انتصاب مدیران باشگاهها نه بر پایه تخصص، تجربه و شایستگی حرفهی، بلکه بر اساس روابط اداری و اعتماد سازمانی صورت میگیرد. نتیجه چنین رویکردی، تصمیمهای غیرکارشناسی، افزایش هزینهها، کاهش بهرهوری و فاصله گرفتن باشگاهها از اهداف توسعه است.
مدیریت فوتبال، عرصه آزمون و خطا نیست ،مسئولیتی تخصصی است که دانش، تجربه، برنامهریزی و پاسخگویی مستمر را میطلبد.از سوی دیگر، نمیتوان انکار کرد که برخی مدیران، بدون شناخت کافی از پیچیدگیهای حقوقی، مالی، اقتصادی و فنی فوتبال، مسئولیت باشگاهها را بر عهده میگیرند و به دلیل کمبود تجربه و دانش ، ناخواسته میدان تصمیمسازی را در اختیار افراد و جریانهای غیرپاسخگو (واسطه ها) قرار میدهند. پیامد این وضعیت، افزایش هزینهها، کاهش کارآمدو تکرار سیکل ناکامی در فوتبال کشور است.اکنون انتظار میرود وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون فوتبال، نهادهای نظارتی، نخبگان رسانهای، روزنامهنگاران باسابقه، کارشناسان مستقل و پیشکسوتان فوتبال، با نگاهی ملی و متعهدانه ، اصلاح ساختار مدیریت فوتبال را به یک مطالبه جدی تبدیل کنند.
رسانههای حرفهی نیز باید بدون ملاحظه، اما منصفانه و مستند، نقش نظارتی خود را ایفا کنند، زیرا سکوت در برابر ضعفهای مدیریتی، به معنای تداوم ناکامیها است.تا زمانی که پاسخگویی تنها از مربیان و بازیکنان مطالبه شود و مدیران ارشد باشگاهها و فدراسیون خود را از دایره مسئولیت خارج بدانند امید به تحول واقعی در فوتبال ایران دور از دسترس خواهد بود. توسعه پایدار فوتبال، پیش از آنکه در مستطیل سبز شکل بگیرد، در اتاقهای مدیریت، سیاستگذاری و تصمیمسازی رقم میخورد و اصلاح این مسیر، ضرورتی اجتنابناپذیر برای آینده فوتبال ایران است.
مهرشاد عنبری










