نخست نیوز – باشگاه سایپا، آن کارخانه عظیم پرورش قهرمانان که سالها بر صدرنشینی رشتههای مختلف ایستاده بود، امروز با حقیقتی تلخ و گزنده روبروست، سقوط از شکوه لیگ برتر به اعماق لیگ یک.اما این سقوط، نه از میدانهای سبز، بلکه از مسیر مدیریتزدگی و فقدان استراتژیهای کلان عبور کرده است. گزارشها از درون کانون تصمیمسازان حکایت از آن دارد که چابکسازی تنها نامی فریبنده برای یک گذار دشوار است، گذاری که در آن، باشگاه با واگذاری رشتههای ورزشی و تمرکز صِرف بر فوتبال، در حال کوچک شدن و کوچکتر شدن است.
در این میان، خبر احتمال فروش داراییهای حیاتی و زیرساختی، از زمینهای چمن و سالنهای ورزشی گرفته تا دفاتر اداری،برای جبران حفرههای اقتصادی، همچون ضربهای به بدنه استراتژیک باشگاه عمل میکند. این اقدامات، بیش از آنکه راهگشا باشد، گویی در حال فروکاستنِ اعتبار و توانِ آینده این باشگاه صنعتی است.
بحران، تنها در داراییهای فیزیکی نیست، در لایههای زیرین، یعنی تیمهای پایه، نبرد میان حرفهایگری و توقعات غیرمتعارف در جریان است. امتناع بعضی از مربیان پایه ها از امضای قرارداد، نه یک اعتراض ساده، بلکه فریادی برای حفظ استانداردهای ورزشی در برابر سیاستهای غیرمنظم است. این وضعیت، نه تنها آینده سایپا، بلکه سرنوشت تمامی باشگاههای صنعتی کشور را به چالش میکشد و به ما یادآوری میکند که بدون مدیریتِ دانشبنیان، هر شکوهی سرانجام به زوال میرود.
مهرشاد عنبری










