نگذاریم که دور به دستِ« نااهلان» و « نافهمان» بیفتد!

نخست نیوز – برای پیروزی بر دشمن، همان قنداقِ تفنگ کافی است. تجربه زیسته ما می گوید که ایران از این دو گروه بیش از هر دشمنی ضربه خورده است. در نبودِ اینان هیچ دشمنی نمی تواند برای خود راه باز کند و راه ما را ببندد. به دیگر سخن، « دشمنِ قریب» همین هایند.

تا مساله مان را با دشمنِ نزدیک حل نکنیم نمی‌توانیم به حل کردن« دشمنِ بعید» که هماورد اصلی است بپردازیم. در تحلیل جنگ رمضان هم این موضوع بسیار برجسته‌تر از همیشه به چشم می‌آید. هم در گونه خیانتِ خائنان و هم در مدلِ فرسایش قدرت ملی توسط وحدت ستیزان. باید برای علاج این درد هوشمندانه عمل کرد. هم‌دست خائنان را بست و هم دهانِ اختلاف افروزان را. دشمن را همین « تنگه هرمز » کافی است که با باز و بسته کردن آن نفس‌های او را به شماره اندازیم. گلوی او زیرِ پای ماست. دنیا هم این واقعیت را به چشم دید و در جدول انرژی خود حل و به این « رمز جدول» پی برده است. بر همین اساس هم ادراک خود را اصلاح‌کرده است. نه گفتنِ دنیا به ترامپ در دعوت به همراهی و هم جبهگی، نتیجه همین اداراکِ درست است.

این‌که کشورهایی چون اسپانیا و ایتالیا و….پایگاه‌ها و آسمان خود را قفل می‌کنند به روی جنگ افروزان هم پیامد همین فهمِ درست است. و این یعنی ما اگر بتوانیم بر جماعتِ خائن و وحدت سوز، فائق آییم می‌توانیم قدم‌های بلندی به‌سوی پیروزی برداریم. نکته‌ای که باید به تاکید بر آن پای فشرد این است که امروز، در زمانه آتش‌بس و مذاکرات طراحی‌شده، بی‌توجه به نتایج احتمالی، باید همه حواسمان به این باشد که خائنان، و وحدت‌شکنان، نتوانند میدان‌داری کنند و با آتش‌افروزی‌های گوناگون، هیزم در تنوری کنند که نانش فقط و فقط سر سفره صهیونیست‌ها قرار می‌گیرد. ما همان‌گونه که نباید بگذاریم، دور به دستِ« نااهلان» بیفتد چند برابر هم باید حواسمان را جمع کنیم تا دور به دستِ« نافهمان» نیز نیفتد. زیان اینان اگر از گروه اول بیشتر نباشد، کمتر هم نیست.

غلامرضا بنی اسدی