“نانی” که در جنگ آجر نشد

به گزارش نخست نیوز ،

در گوشه ای از نانوایی ایستاده و حرکات “اوسا (استاد) شاطر” را دنبال می کنم که خیلی ماهرانه چانه خمیر را ورز می دهد، در هوا می چرخاند و به آنی روی تخته چوبی دسته دار پهن می کند، انگار که خمیر را متر زده و برش داده باشی، بیخود نیست که به او اوسا می گویند.

کم حرف می زند و کمتر به کسی نگاه می کند، انگار مخاطبانش همه هستند، من، همکارانش و آنهایی که آنطرف میز توری نان در صف ایستاده اند، با هر مرحله ای از ورز دادن و پهن کردن خمیر تا فرستادن آن به دل گرم سنگ ریزه های تنور، یک جمله می گوید و منتظر پاسخ نمی ماند.

نانوایان، سربازان امنیت غذایی

۲۰ سال سابقه دوستی و “هم دستی” با آتش تنور را دارد، از جنگ ۱۲ روزه پرسیده ام که چرا شیفت اضافی برای نانوایی را تقبل کرده است؟ می گوید: شکم گرسنه، جنگ و صلح، موشک و بمباران نمی داند چیست؟

اعتقاد دارد همانطور که نظامی ها در صف مقدم جنگ هستند او هم باید پشت جبهه برای سفره مردم تلاش کند، آخر نان قوت غالب است و نانوایی همیشه محل گذر همه مردم از هر قشری بوده است، بنابراین نباید سنگر گرم نانوایی را خالی و در پستوهای ترس پنهان شد.

سخنانش در مورد وطن دوستی، غیرت و ایستادگی است که می گوید هرکه در هر جایی از این مملکت باید برای دوام آوردن کشور در شرایط جنگی تلاش کند، یکی دکتر است و دیگری نظامی و من هم که نانوا هستم باید در جای خودم بمانم و بحران جنگ را مضاعف نکنم، چون ما سرباز تامین امنیت غذایی مردم هستیم.

مشکلات صنفی که فراموش شد

فروشنده نان هم که کارت های عابر بانک مشتریان را روی میز توری مرتب می کند و می گوید: آوردن بهانه در شرایط جنگی کار راحتی است، آرد نیست، کارگر نیامده، برق قطع می شود و حتی می توان زخم های کهنه مانند دستمزد و بیمه را هم پیش کشید و برای نبودن، بهانه داشت، اما هیچ ایرانی باغیرتی در شرایط جنگی با سفره مردم بازی نمی کند.

اینطور ادامه می دهد: در شرایط جنگی مردم به اندازه کافی اضطراب و دل نگرانی دارند و حالا اصنافی مانند نانوا که سر و کار بیشتری با سفره مردم دارند، نباید به تشویش خانواده ها دامن بزنند، از آب گل آلود ماهی بگیرند یا کلا کار را تعطیل کنند.

بهانه گیری، تعطیل

دو خیابان پایینتر نانوایی لواش در حال فعالیت است، از نانوایی سنگک قبلی شلوغتر است، در صف می ایستم و بعد از مدتی بحث را آغاز می کنم، می گویم آقا شما در ۱۲ روز جنگ هم پخت داشته اید؟ یکی از کارگرانش می گوید: در شرایط جنگی و تشویش‌های عمومی، برخی مشاغل با تعطیلی مواجه می‌شوند، اما نانوایان همچنان در کنار کوره‌های داغ می‌ایستند.

او که مشتری ها احمد صدایش می زنند، ادامه می دهد: آخر، نان، خط قرمز معیشت مردم و نانوایان است و در شرایط جنگی با وجود تمام چالش‌ها، اغلب پای تعهدات خود به مردم ایستاده‌ اند.

می گوید: نباید اجازه می دادیم صف های طولانی نان تشکیل شود، برای همین هم با وجود خستگی و تعداد کم نیرو اما شیفت‌ های ۱۵ ساعته گذاشتیم، آرد کافی هم به ما تحویل می شد، پس بهانه ای برای کار نکردن نبود.

منبع ایرنا