به گزارش نخست نیوز،
حسین عبدهتبریزی، صاحبنظر ارشد اقتصاد مسکن و بخش ساختمان، روز گذشته یک تحلیل مکتوب درباره «شرایط بازار ملک پساز شروع جنگ ۱۲روزه» ارائه داد که در آن، ضمن بررسی «مختصات رکود فعلی مسکن و عقبه این رکود»، ۳ توصیه کلیدی نیز به بازیگران این بخش برای «نحوه گذار از شرایط جنگی حاکم بر بازار ملک» مطرح شده است.
به گزارش دنیای اقتصاد، متن کامل این تحلیل و بررسی وضعیت بازار مسکن از ۲۳ خرداد، همزمان با شروع تجاوزگری رژیم صهیونیستی به ایران، تاکنون را شرح داده است. این مطالعه در ۵ تصویر، ابتدا «تفاوت رکود بورس با رکود مسکن» را توضیح میدهد و سپس با استناد به «گزارش سال ۲۰۱۹ بانک جهانی درباره رفتار بازار مسکن در کشورهای درگیر ریسکهای بالای سیاسی»، به افت شدید معاملات خرید خانه در هفتههای اخیر تحتتاثیر «رخداد تقاضای معلق در بازار» میپردازد و در نهایت، «چشمانداز رکود جنگی بر اساس رفتار مسکن پساز جنگ تحمیلی ۸ساله» و «تاکتیکهای بهینه ویژه سرمایهگذاران بخش مسکن و ساختمان برای عبور از شرایط فعلی» را توضیح میدهد. متن مقاله حسین عبدهتبریزی درباره بازار مسکن این روزها را در زیر بخوانید:
خانههایی در انتظار اعتماد: مسکن قربانی ریسک سیاسی
روز شنبه، ۷ تیر ۱۴۰۴، بازار سرمایه ایران در اولین روز بازگشایی پس از جنگ ۱۲روزه ایران و اسرائیل، یکی از روزهای کمرمق خود را تجربه کرد. شاخص کل با وجود فضای بسیار منفی حاکم، فقط حدود ۲درصد کاهش یافت، چرا که حجم معاملات پایین ماند. خریداران چندانی در بازار دیده نمیشدند. اکثر نمادها با فشار فروش مواجه بودند و تنها تعداد انگشتشماری از سهمهای کوچک و پرریسک به شکل هیجانی در محدوده مثبت معامله شدند.
با این حال، به گمان این جانب، وضعیت بازار مسکن که شاخص رسمی و روزانهای مانند بورس ندارد، بهمراتب بغرنجتر است. رکود در این بازار تنها پس از جنگ اخیر تشدید نشده، بلکه در طول دو تا سه سال گذشته این رکود نیز بهصورت پایدار و ساختاری ادامه داشته است؛ رکودی عمیق که کمتر نشانهای از خروج از آن دیده میشود. در این نوشته کوتاه بررسی میکنیم چرا در شرایطی که ریسک سیاسی در کشوری افزایش مییابد، وضعیت بازار مسکن بهمراتب وخیمتر از دیگر بازارها میشود.
مسکن کالایی است با ماهیت سرمایهگذاری بلندمدت، نقدشوندگی پایین و نیازمند منابع مالی سنگین. بههمین دلیل، در شرایط بیثباتی سیاسی، خانوارها و سرمایهگذاران تمایل خود را برای ورود به این بازار از دست میدهند. نااطمینانی درباره آینده، ترس از تخریب داراییها، احتمال سرکوب قیمتی یا تصویب مالیاتهای جدید، و ابهام نسبت به ثبات اقتصادی، همگی موجب میشوند تقاضای مصرفی و سرمایهای برای مسکن بهطور همزمان کاهش یابد. حتی کسانی که توانایی مالی دارند، در چنین شرایطی ترجیح میدهند منابع خود را در داراییهای سیالتر مانند طلا، ارز یا املاک خارج از کشور نگهداری کنند.
یکی از دلایل اصلی شدتیافتن رکود مسکن در شرایط افزایش ریسک سیاسی، اختلال در تامین مالی است. پروژههای ساختمانی و همچنین خرید واحدهای مسکونی وابستگی زیادی به تسهیلات بانکی دارند، اما در سالهای اخیر، عملا امکان دریافت وام موثر برای خرید یا ساخت مسکن وجود نداشته است. سقف تسهیلات، نسبت به قیمت مسکن بسیار پایین مانده و نرخ بهره و شرایط بازپرداخت نیز از توان اقشار متوسط خارج بوده است. در فضای نااطمینانی دو سه سال اخیر، بانکها نیز تمایل خود را برای اعطای وامهای بلندمدت از دست دادند و منابع خود را به سمت داراییهای کمریسکتر هدایت کردهاند. بدیهی است که وقوع جنگ ۱۲ روزه جاری، سطح تسهیلات در این بخش را عملا به صفر میرساند.
منبع فرارو











دیدگاهتان را بنویسید
ببخشید، برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید