پایان جذاب مسابقات جایزه بزرگ موبودو
نخست نیوز – علی خسروشاهی – البته داده برای این واقعیت، بسیار و آشکار است و نیازی به تاویل و تفسیر ندارد. از آمار و دادههای اقتصادی بگیر که رشد نازل، تورم مزمن و افت پیاپی قدرت خرید را فریاد میزنند تا جنگهایی که در طول این یکسال بر کشور تحمیل شده و آرامش را از شهروندان گرفته و بر بار مشقت اقتصادی، بار روانی و امنیتی را نیز افزوده است.
بنابراین واقعیت این را فریاد میزند که راه آمده، صحیح نبوده و باید تغییر ماهوی در سوگیری و جهتگیری و تعیین اهداف داشت؛ تغییری که صرفا روبنایی و شعاری نباشد، بلکه در بنیان تصمیمسازی رخنه کند. اما مساله آن است که باور افراد، ترکیبی از آرزوها و خواستهها و اعتقادات است که واقعیت هر چه باشد، ممکن است هیچ تغییری نکند. باور، برخلاف داده، تن به بازنگری نمیدهد مگر آنکه صاحبش آماده پرداخت هزینه شناختیِ کنار گذاشتن آن باشد و این آمادگی، خود محصول تجربههای تلخ و تکرارشونده است، نه صرفا ارائه آمار و ارقام.
معادلهای که اقتصاد ایران با آن مواجه است، نیاز به دگرگونی پارادایم و در اولویت قرار گرفتن رفاه شهروندان است که در دل خود امنیت را هم ایجاد میکند؛ چراکه رفاه پایدار، خود سرچشمه ثبات اجتماعی و سیاسی است. اما این دگرگونی وابسته به دیدن واقعیت و بیرون آمدن از باورهای گذشته تصمیمگیرندگان است؛ باورهایی که سالها در قالب اولویتهای امنیتی و ایدئولوژیک صورتبندی شده و اکنون به مانعی در برابر اصلاح بدل شدهاند. اگر این رخ دهد نه تنها رشد اقتصادی و امنیت رخ میدهد، بلکه بقای تصمیمگیرندگان نیز تضمین میشود؛ زیرا بقای هر نظامی در بلندمدت، در گرو رضایت و رفاه شهروندانش است، نه صرفا در کنترل و مهار آنان. با وجودی که گاه میتوان رگههایی از تغییر را در تصمیمگیرندگان دید، اما برآیند آن است که در بر همان پاشنه سابق میگردد و اصلاحات، در حد لفظ و نیت باقی میمانند بیآنکه به تحول واقعی در اولویتبندی سیاستها بیانجامند. از این رو، امید به این که وضعیت اقتصاد و حال و معاش ایرانیان در چشمانداز چندماهه دستخوش تغییر شود کم رنگ است اما هست. همین امید هم جانمایه حرکت به سوی فرداست. همان که در بیانیه گام دوم انقلاب هم رهبر شهید بر آن تاکید فراوان داشتند. ما هم امید واریم بااصلاح و دقیق سازی رویکرد ها، شاهد روزهای بهتر باشیم. روزایی که ایران در شکوه و شکوفایی در افزایش باشد…..
