انفجار جمعیت سالمندی در راه است. تعداد بالای متولدان دهه ۶۰ هراسآور شده است؛ افرادی که کوچکترینشان ۳۵ سال دارد و حالا تبدیل به بحران جمعیتی شدهاند بدون اینکه برنامهای برای دوران سالمندی آنها در دست باشد.
آخرین بار کی بلند خندیدم؟ این سؤال مثل خوره افتاد توی مغزم، اصلا آخرین بار کی صدای بلند خنده کسی را شنیدم؟ هیچچیز یادم نمیآید و این مرا ناراحتتر میکند.
متخصصان معتقدند که پیری سالم بیش از آنکه امری اتفاقی باشد، حاصل عادتهای ساده و روزمره افراد در زندگیشان است. به گفته آنها، این انتخابهای کوچک هستند که مسیر سلامت در سالهای آینده را شکل میدهند.
رانندهای با مدرک دانشگاهی، زنی ۴۸ ساله که سالها مترجم تخصصی بوده، حالا در گرمای تیرماه تهران، با خودروی شخصیاش مسافر جابهجا میکند؛ بدون بیمه، بدون سهمیه سوخت، بدون قرارداد.