نخست نیوز – غلامرضا بنی اسدی
دنیای مدرن دارد با سینما تمدن می سازد و به تمدن دیگران حمله می کند، ما اما همچنان در گیر و دار بود و نبود سینماییم. دنیا دارد برای خود با صنعت سینما تاریخ جعل می کند و ما هنوز نمی دانیم چگونه باید از ظرفیت سینما برای حفاظت از تاریخ و تمدن خود استفاده کنیم و باز هم خیلی « نمی دانم» های دیگر. دنیا دارد قهرمانان نداشته به دنیا می آورد به دست سینما و ما هنوز از این ظرفیت بی مانند نمی توانیم به گونه ای استفاده ببریم که قهرمانان واقعی خود را از گذشته به حال بیاوریم و به ذهن نسل نو وارد کنیم تا شکار قهرمانان جعلی بیگانه نشوند و باز هم « نمی توانیم» های دیگر. واقعا ظرفیت سینما و سینماگران ما همین است که هست یا ما نتوانسته ایم یک ظرفیت بالقوه را با مهندسی درست، به فعلیت برسانیم؟ به قاعده سینما ابزار است قانون هم می گوید هرکس مطابق توان خود از ابزار ها بهره می گیرد پس با استناد به همین قانون و قادعه باید به خود تکانی بدهیم و با استفاده از سینما و صنعت فیلم سازی، علیه دشمن اقدام کنیم. نگوییم سینما صنعت آنان است و آنان دست برتر دارند.این پندار را در صنایع نظامی شکسته ایم و گاه حتی رکورد آنان را هم جا به جا کرده ایم. اگر می خواستیم در حوزه جنگ افزار های دفاعی هم چنین پنداری را در ذهن بزرگ کنیم امروز کوچک بودیم و نمی توانستیم بزرگی آمریکا صهیونی را بشکنیم. ما اما در این ساحت به همت جوانان ابراهیم باور مان تبر برداشتیم و بت نمی توانیم و بت بزرگ پنداری آنان را یک جا شکستیم. لذاست که در پیچیده ترین و چند وجهی ترین جنگ تاریخ، داریم تاریخ سازی می کنیم. سینما اگر بتواند روایتی درست از همین هماوردی بسازد، هم خود را نجات داده و هم در نجات کشور سهم خود را ایفا کرده است. در جنگ های قبلی، از گونه جمع کردن بساط تروریست ها و تجزیه طلب ها تا دفاع مقدس 8 ساله تا جنگ تحمیلی 12 روزه که سینما توقعات را برآورده نکرد اما امید واریم درس های جنگ رمضان را چنان برای امروز و فردا تدریس کند، که به اسم ها اعتبار بخشد و رسم ها را برای خلق حماسه نوسازی و بازمهندسی نماید. سینما می تواند به هر نما یک خاکریز باشد اگر بتوانیم آن را به ادراک درستت برسانیم…..










