فوتبال ایران ، رقابت یا انحصار ستارهها؟
نخست نیوز – امروز بعضی باشگاهها دهها میلیون یورو برای نقلوانتقالات هزینه میکنند و بازیکنانی با سابقه جام جهانی، جام ملتها و رقابتهای بزرگ را کنار هم میچینند، در سوی دیگر، باشگاههایی هستند که با جیب خالی، جوانان گمنام و جویای نام را روانه میدان میکنند. هر دو هم قرار است با هم رقابت کنند!البته سرمایهگذاری در فوتبال اگر قانونی و شفاف باشد، نهتنها ایرادی ندارد، بلکه لازمه فوتبال حرفهای است.
سؤال اینجاست که آیا اختلاف فاحش امکانات و بودجه، هنوز اجازه میدهد از یک رقابت برابر صحبت کنیم؟
کمی طنزآمیز نگاه کنیم، شبیه این است که در یک مسابقه رالی، یک نفر با خودروی مسابقهای چند میلیاردی بیاید و دیگری با خودرویی که باید قبل از استارت، اول هلش بدهند بعد هم بگوییم، رقابت کاملاً سالم بود!بحث، مخالفت با تیمهای متمول نیست، بحث این است که باشگاههای کمبرخوردار هم باید امکان واقعی رقابت داشته باشند، نه اینکه فقط تقویم وجدول را کامل کنند و هر هفته نقش زنگ تفریح را بازی کنند.اینجاست که فدراسیون، سازمان لیگ و نهادهای تصمیمگیر باید وارد میدان شوند، توزیع عادلانهتر منابع، حق پخش، حمایت از باشگاههای کمبرخوردار و مقررات اقتصادی شفاف باید جدی گرفته شود.
اگر قرار است فوتبال حرفهای باشد، رقابت هم باید حرفهای باشد، نه اینکه قبل از سوت آغاز، هوادار به جای ترکیب دو تیم، اول ماشینحساب را بردارد!رقابت سالم زمانی معنا دارد که پول، ابزار رقابت باشد، نه اینکه خودش برنده رقابت را از قبل تعیین کند.
مهرشاد عنبری
