فوتبال ایران ، رقابت یا انحصار ستارهها؟
نخست نیوز – او در دهه ۷۰ درباره فوتبال کشورهای عربی هشدار میداد. کشورهایی که شاید ظرفیت فوتبال ایران را نداشتند، اما از اتاق فکر و برنامهریزی قدرتمندی برخوردار بودند. جذب ستارههای ایرانی با مبالغ اغواکننده و گاه نیمکتنشین کردن آنها، از نگاه او میتوانست به فوتبال ملی آسیب بزند.امروز همان مسئله، با شکلی متفاوت در داخل فوتبال ایران دیده میشود، باشگاههای متمول، ستارههای بیشتری را با قراردادهای سنگین جذب میکنند و فاصله میان تیمها بیشتر و بیشتر میشود.لیگ و جام حذفی برای شکلگیری رقابت و ساختن فوتبالی قدرتمند برای آسیا و جهان است، اما اگر بهترین بازیکنان در چند باشگاه محدود جمع شوند و سایر تیمها با بازیکنان درجه دو و سه رقابت کنند، باید پرسید، آیا کیفیت لیگ و انگیزه رقابت حفظ خواهد شد؟تجربه مسابقات کارگری نشان میدهد برای جلوگیری از یکطرفه شدن رقابتها، میتوان تعداد بازیکنان خارج از مجموعه را محدود کرد. شاید فوتبال ایران نیز به یک آییننامه هوشمند برای توزیع متوازنتر استعدادها و جلوگیری از انحصار ستارهها نیاز داشته باشد.این نسخه نهایی نیست، اما یک هشدار جدی است. اگر رقابت عادلانه نباشد، زمینه برای افزایش حاشیهها و آسیبهای فوتبال نیز فراهم تر میشود، از شائبه نا داوری و زدوبند گرفته تا فسادهای احتمالی و ناهنجاریهای دیگر. اگر امروز برای ایجاد توازن و سلامت رقابت چارهای اندیشیده نشود، بعید نیست فردا شاهد این آسیبها بیش از گذشته باشیم.
رقابت چو عادل نباشد چه سود
که جام قهرمانی نصیب چند بود؟
مهرشاد عنبری
