نخست نیوز – این روزها اما خبرهای ضدونقیض درباره وضعیت مالی باشگاه ملوان، نگرانیها را افزایش داده است ، نگرانیهایی که شایسته است مدیران باشگاه و مسئولان ذیربط، با شفافیت درباره آن توضیح دهند و افکار عمومی را در جریان واقعیت قرار دهند.
در این میان، نام احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان و نماینده پیشین مردم انزلی در مجلس، بیش از دیگران مورد توجه افکار عمومی قرار میگیرد، نه از آن جهت که اداره مستقیم ملوان بر عهده وزارت ورزش باشد، بلکه به این دلیل که مردم انتظار دارند وزیر ورزش، در چارچوب قانون و اختیارات خود، برای حفظ باشگاههای ریشهدار و ایجاد مسیرهای قانونی جذب سرمایه و اسپانسر، از همه ظرفیتهای مدیریتی موجود استفاده کند.
ملوان صدقه نمیخواهد، راهکار میخواهد.اسپانسر پایدار، مدیریت اقتصادی، و برنامهای روشن که این باشگاه را از وابستگیهای مقطعی نجات دهد.
از سوی دیگر، مدیران ملوان نیز باید برای افکار عمومی روشن کنند که برنامه آنان برای آینده اقتصادی باشگاه چیست و چگونه قرار است ظرفیتهای گسترده تجاری، هواداری و اجتماعی این برند تاریخی فوتبال ایران به درآمدی پایدار تبدیل شود.
امروز مسئله فقط چند قرارداد و چند میلیارد تومان نیست ، مسئله، آینده نامی است که نسلها برای آن ایستادهاند. اگر ملوان تضعیف شود، تنها یک تیم فوتبال آسیب ندیده است، بخشی از هویت، خاطره و غرور ورزشی یک شهر آسیب خواهد دید.
اکنون توپ در زمین همه مسئولان است، از مدیران باشگاه و مسئولان استانی گرفته تا متولیان ورزش کشور. مردم انزلی انتظار معجزه ندارند شفافیت، تدبیر و اقدام میخواهند.
ملوان نه صدقه میخواهد و نه امتیاز ویژه، فقط میخواهد فرصت نفس کشیدن داشته باشد.
شاید امروز بهترین زمان برای یک تصمیم جدی باشد، پیش از آنکه مشکلات مالی، ملوان را از مسیر رقابت عقب براند و حسرتی تازه برای هوادارانی بسازد که سالها با این نام زندگی کردهاند.
ملوان اگر بماند، فقط یک تیم فوتبال باقی مانده است ، اما اگر زمین بخورد، بخشی از خاطره و هویت فوتبال ایران زمین خواهد خورد.و این همان اتفاقی است که نباید اجازه داد رخ دهد.
در این میان، نام احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان و نماینده پیشین مردم انزلی در مجلس، بیش از دیگران مورد توجه افکار عمومی قرار میگیرد، نه از آن جهت که اداره مستقیم ملوان بر عهده وزارت ورزش باشد، بلکه به این دلیل که مردم انتظار دارند وزیر ورزش، در چارچوب قانون و اختیارات خود، برای حفظ باشگاههای ریشهدار و ایجاد مسیرهای قانونی جذب سرمایه و اسپانسر، از همه ظرفیتهای مدیریتی موجود استفاده کند.
ملوان صدقه نمیخواهد، راهکار میخواهد.اسپانسر پایدار، مدیریت اقتصادی، و برنامهای روشن که این باشگاه را از وابستگیهای مقطعی نجات دهد.
از سوی دیگر، مدیران ملوان نیز باید برای افکار عمومی روشن کنند که برنامه آنان برای آینده اقتصادی باشگاه چیست و چگونه قرار است ظرفیتهای گسترده تجاری، هواداری و اجتماعی این برند تاریخی فوتبال ایران به درآمدی پایدار تبدیل شود.
امروز مسئله فقط چند قرارداد و چند میلیارد تومان نیست ، مسئله، آینده نامی است که نسلها برای آن ایستادهاند. اگر ملوان تضعیف شود، تنها یک تیم فوتبال آسیب ندیده است، بخشی از هویت، خاطره و غرور ورزشی یک شهر آسیب خواهد دید.
اکنون توپ در زمین همه مسئولان است، از مدیران باشگاه و مسئولان استانی گرفته تا متولیان ورزش کشور. مردم انزلی انتظار معجزه ندارند شفافیت، تدبیر و اقدام میخواهند.
ملوان نه صدقه میخواهد و نه امتیاز ویژه، فقط میخواهد فرصت نفس کشیدن داشته باشد.
شاید امروز بهترین زمان برای یک تصمیم جدی باشد، پیش از آنکه مشکلات مالی، ملوان را از مسیر رقابت عقب براند و حسرتی تازه برای هوادارانی بسازد که سالها با این نام زندگی کردهاند.
ملوان اگر بماند، فقط یک تیم فوتبال باقی مانده است ، اما اگر زمین بخورد، بخشی از خاطره و هویت فوتبال ایران زمین خواهد خورد.و این همان اتفاقی است که نباید اجازه داد رخ دهد.
مهرشادعنبری










