×
جدیدترین‌‌ها

حکایت دو رکن حاکمیت

  • کد نوشته: 158244
  • ۱۱ شهریور ۱۴۰۵
  • از نخستین روزهای پس از انقلاب تا امروز، دو نهاد بزرگ حکومتی  صداوسیما و ارتش ، مسیرهایی کاملاً متضاد را پیموده‌اند؛یکی در مسیر اعتمادسوزی و هزینه‌سازی،و دیگری در مسیر خدمت بی‌ادعا و آرامش‌سازی.در میان نهادهای رسمی حاکمیت، شاید هیچ‌کدام به‌اندازه‌ی این دو، تصویر متفاوتی از «رابطه با مردم» ارایه نداده باشند.صداوسیما؛ پرخرج‌ترین نهادِ بی‌اعتماد.
    حکایت دو رکن حاکمیت

    نخست نیوز علی خسروشاهی –  صداوسیما امروز دیگر رسانه‌ی ملی نیست؛ بلکه بلندگوی رسمی یک جریانِ خاص است. نهادی که با بودجه‌ای حدود ۳۵ هزار میلیارد تومان به‌علاوه ۸ هزار میلیارد تومان درآمد تبلیغات که معادل بودجه ۱۰ وزارتخانه است ، باید بازتاب‌دهنده‌ی واقعیت های جامعه باشد، اما سال‌هاست در اتاق‌های بسته و دستوری، تنها یک روایت از جامعه را پخش می‌کند.مردم سال‌هاست تلویزیون را کنار گذاشته‌اند، چون آنچه می‌بینند، با آنچه زندگی می‌کنند، زمین تا آسمان فرق دارد.این نهاد، به‌جای آنکه پیوند میان مردم و حاکمیت را تقویت کند، به دیوار بی‌اعتمادی میانشان بدل شده است.در حقیقت، صداوسیما با هزینه‌ی مردم، علیه مردم برنامه می‌سازد؛و این شاید عمیق‌ترین شکل «خیانت نهادی» در یک نظام رسانه‌ای باشد. اما ارتشِ جمهوری اسلامی ایران؛ خادم خاموش ملت در سوی دیگر و هیئتی شکوهمند قرار دارد. ارتش، در طول چهار دهه، بی‌سروصدا و منظم، وظیفه‌اش را انجام داده است.

    بدون دخالت در سیاست، بدون نمایش، بدون رانت.بودجه‌اش همیشه کمتر از بسیاری از نهادهای نظامی و تبلیغاتی بوده، اما کارنامه‌اش در انضباط، قانون‌مداری و اعتماد اجتماعی درخشان است.در زلزله‌ها، سیل‌ها خدمت کرده است بی آن که شعار بدهد. اگر معیار قضاوت، نسبت «هزینه به خدمت» باشد، ارتش یکی از کم‌مصرف‌ترین و مردمی‌ترین نهادهای کشور است.درحالی‌که صداوسیما با خرج فراوان اعتماد را نابود کرد، ارتش با هزینه اندک، اعتماد را زنده نگه داشت. در جمهوری اسلامی، دو مسیر مقابل هم قرار دارند ،صداوسیما خرج می‌کند تا دیده شود، ارتش خدمت می‌کند تا آرامش بماند و شاید تاریخ، قضاوت نهایی را تند و سخت بنویسد:آن‌که پرصدا ماند، اعتمادی نیفزود؛و آن‌که خاموش بود، خادم مان و اعتبار آفرید. بله، تاریخ را ما رقم می زنیم اما ما نمی نویسیم. تاریخ به نوعی مثل قیامت است.

    آنجه که زبان از گفت فرو می ماند و اعضا و جوارح خود زبان می گشایند به گفتن آنچه اتفاق افتاده است. در روایت تاریخ هم زبان نقش بندان بسته است و نقش هایی که زده اند خود می گوید که چه کارنامه ای دارند. ما همه را صاحب کارنامه و در ساختار جمهوری عزیز اسلامی صاحب جایگاه می خواهیم. آرزوی ما تعالی همه نهاد هاست. می خواهیم تجربه ارتش عزیز در همه جا تکرار شود. می خواهیم صدا و سیما وئاقعا رسانه ملی باشد. می خواهیم چنان کار کند که بوق های دشمنان خاموش شود اما… ما فقط می توانیم آرزو کنیم و برای تحققش دعا کنیم. کار را باید خود صدا و سیما درست انجام دهد تا نتیجه درست بگیرد. ….

     

     

    برچسب ها

    سایر اخبار

    دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.