نخست نیوز – سعید کوشافر -اما قبل از آغاز این جنگ متاسفانه در کشور جو نامبارکی علیه تفاهمی که میان ایران و آمریکا منعقد شده بود شکل گرفت قطعا به خاطر دارید که تمام مقامات کشور از رییس دولت تا مسوولان دیپلماتیک و حتی رییس مجلس که رییس تیم مذاکره کننده هم بود بارها و بارها تاکید کردند، به طرف آمریکایی اعتماد نداریم و دقیقا به همین دلیل تفاهم به گونه ای تنظیم شده که هر قدم در یک طرف متناسب با گامی از سوی طرف مقابل باشد و هرگاه از سوی طرف آمریکایی بدعهدی رخ دهد ایران نیز متقابلا گام بعدی را متوقف خواهد کرد .
این در حالی بود که یک طیف اقلیت اما پر سر و صدا و دارای تریبون و البته رویین تن در مقابل نهادهای انتظامی و امنیتی به مسوولان مذاکره کننده بدترین تهمت ها و توهین ها را روا داشتند.
کار آنها تا جایی بالا گرفت که در صداوسیمایی که ظاهرا باید ملی باشد،برخی مجریان و کارشناسان بنا بر میل خود عمل کردند و هر چه میخواهند طرف های ایرانی مذاکرات را تحقیر و تضعیف میکنند.
این قشر رادیکال که خود را راس حق و تمام دیگران را عین باطل می دانند، حتی پا را فراتر نهادند و در مراسم تشییع آقای شهید ایران که نماد و منادی همیشگی وحدت و یکپارچگی مردم و مسوولان بود، تا توانستند به مقام های مسوول متلک نثار کردند و در برخی مواقع چنا شعارهای تندی سر دادند که مراسم را از هدف اصلی خود منحرف کرد.
اما در فضای بین الملل، این شعارها،پیام ها و سیگنال های مشابهی که از سوی مراد و مرجع این قوم کم تعداد مخابره شد باعث شد تا طرف آمریکایی پیام اختلاف و انشقاق در کشور را دریافت کند و اندک اندک در اندیشه ایجاد میانبری در تنگه هرمز باشد، او می دانست که جنگ طلبان این روزها حسابی و با حربه های گوناگون مصادر دیپلماسی را تحت فشار قرار دادند و همین باعث شده تا انرژی آنها بیش از آنکه صرف ایجاد یک اجماع منطقه ای و جهانی برای حفظ حقوق ملت ایران صرف شود در راه اقناع و توجیه گروهک فشار تلف میشود و همین بهترین فرصت است تا بتوان ایران را وادار به عقب نشینی از برخی مفاد توافق کرد.
حال که دوباره جنگ شعله ور شده و اروپا هم تهدیدهای خود را از سر گرفته بهتر می توان دریافت که چطور تندروی های این گروه خشن و فحاش ،نه تنها منافع مردم کشور ،بلکه اصل نظام جمهوری اسلامی ایران را در خطر قرار داده و باعث شده هم آبروی نظام بر باد رود و هم اعتبار جمهوری اسلامی در جهان لکه دار گردد.
شاید زمان آن رسیده باشد تا از مسوولان قضایی پرسید که تا چه زمانی قرار است با این جماعت مدارا کنند؟آیا زمان آن نرسیده که این قشر خود حق پندار را با نتایج رفتار و گفتارشان روبرو کرد؟










