اقتدا به خامنه ای شهید با هوشیاری و مسئولیت پذیری

به گزارش نخست نیوز 

غلامرضا بنی اسدی

تاریخ، فراز و نشیب های فراوانی دارد. انسان به عنوان رهرو و درس آموز تاریخ نیز همواره در فراز و فرود است. پر از پرسش، پر از حست تعلیق، پر از اما و اگر. لذا در هنگامه‌های خطیر تاریخ، آن‌گاه که ستون‌هایی از خیمه‌گاه یک ملت فرو می‌افتد، این پرسش بنیادین رخ می‌نماید که آیا خیمه فرو خواهد افتاد و راه نیز فرو خواهد ریخت یا اراده‌ها استوارتر خواهد شد؟ قرآن کریم در هشداری جاودانه، پس از طرح احتمال شهادتِ رسول خدا(ص) در جنگِ احد، مؤمنان را از بازگشت به عقب برحذر می‌دارد: «وَ ما مُحَمَّدٌ إِلّا رَسولٌ قَد خَلَت مِن قَبلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن ماتَ أَو قُتِلَ اِنقَلَبتُم عَلی أَعقابِکُم…». این آیه نه صرفاً گزارشی تاریخی، بلکه ترسیم یک قاعده همیشگی است؛ قاعده‌ای که می‌آموزد حق، قائم به شخص نیست و راه خدا با رفتن مردان خدا متوقف نمی‌شود. شهادت خادمان دین، هرچند داغی سنگین بر دل‌ها می‌نهد، اما نباید کمترین تزلزلی در اراده‌ها پدید آورد. اگر نهضتی بر محور اشخاص بنا شده باشد، با فقدان آنان فرو می‌پاشد؛ اما انقلابی که «شجره طیبه» است، ریشه در ایمان مردم و سنت‌های الهی دارد. چنین درختی با طوفان‌ها خم می‌شود، اما نمی‌شکند. وعده الهی روشن است: «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقین». همراهی خداوند با اهل تقوا، تضمین استمرار راه است، نه بقای ظاهری چهره‌ها.

امروز، در برابر آزمونی دیگر ایستاده‌ایم. اندوه فقدان رهبر شهیدِ مان، اگر با رفتار مومنانه و عقلانی همراه نشود، می‌تواند به یأس و انفعال بینجامد؛ اما اگر در پرتو ایمان و مسئولیت‌پذیری فهم شود، به نیرویی برای تجدید عهد بدل خواهد شد. ملت بزرگ ایران در طول دهه‌ها نشان داده است که سرمایه اصلی این انقلاب، آگاهی و استقامت مردمی است که آرمان‌ها را بر منافع زودگذر ترجیح داده‌اند. این سرمایه، با رفتن هیچ فردی از میان نمی‌رود. چنان که بعد از ارتحال امام خمینی بزرگ، سرمایه ملی و انقلابی نظام نه تنها فرو نکاست که در افزایش شد. قطعا امروز با خون همواره در جوش حضرت آیت الله خامنه ای نیز این سنت الهی تکرار خواهد شد. باری، «آینده‌خوانی» امروز ما، نه پیشگویی منفعلانه، بلکه تدبیر عاقلانه برای فرداست. آینده را آنان می‌سازند که از گذشته درس می‌گیرند و در اکنون مسئولانه تصمیم می‌گیرند. اگر سختی‌ها فزونی یافته، وعده الهی نیز در کنار آن قرار دارد: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً». هیچ عسری در سنت الهی بی‌گشایش نیست، به شرط آنکه اراده‌ها سست نشود و امید در دل‌ها خاموش نگردد.

ادامه راه رهبر شهیدما، تنها در شعار های شعورمند خلاصه نمی‌شود؛ در کار، در همدلی، در پاکدستی، در صبر و در مجاهدت علمی و عملی معنا می‌یابد. فردای سرافراز، محصول امروزِ مسئولانه ماست. پرچم این نهضت بر زمین نخواهد ماند، زیرا دست‌های بسیاری آماده برافراشتن آن است و دل‌های بسیاری به وعده خدا اطمینان دارد.

اینک زمان آن است که با ایمانی راسخ‌تر، گامی استوارتر و نگاهی ژرف‌تر به آینده بنگریم؛ نه با تردید، که با یقین به اینکه راه حق، با شهادت روشن‌تر می‌شود و با صبر، به پیروزی می‌رسد. ما نیز به تواصی به حق و صبر، به سمت فردا گام برمی داریم. فردایی که خامنه ای چون خمینی در نگاه مان تکثیر و جاودانه شود…..