به گزارش نخست نیوز ، در طول دههها، ایران و افغانستان نه فقط همسایه، که همسرنوشت بودهاند. میلیونها افغان در روزهای جنگ و فقر و آشوب، به ایران پناه آوردند. ما با آنها زیستیم، کار کردیم، دوست شدیم، در غم و شادی شریک بودیم. فرزندانشان در مدرسههای ما قد کشیدند، دستهایشان در ساختن خانهها، جادهها و زندگیمان شریک شدند. اما امروز، ایران درگیر یکی از حساسترین مقاطع تاریخی خویش است. جنگ تحمیلی نرم و نیمهسختی ازسوی رژیم صهیونیستی در جریان است، امنیت ملی در معرض تهدید است و جامعه از زخمهای اجتماعی، اقتصادی و روانی رنج میبرد. در این میان، ورود بیرویه و غیرقانونی بخشی از اتباع افغان و متاسفانه تخلفات و حتی خیانتهایی ازسوی معدودی از آنها، چالشهای بزرگی برای کشور ایجاد کرده است.
در عین حال، نباید فراموش کنیم که بسیاری از افغانها، همچنان شریف، زحمتکش و همراه ایراناند. تمایز قائل شدن بین خائن و خادم، مجرم و مظلوم، کار سخت اما ضروری ماست. اگرچه ناگزیر به بازگرداندن بخشی از این جمعیت به کشورشان هستیم، اما این تصمیم نباید از چارچوب اخلاق، اسلام و انسانیت خارج شود.
منبع فرارو











دیدگاهتان را بنویسید
ببخشید، برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید