شمارش معکوس ۲۵ پروژه کلان خراسان رضوی آغاز شد
به گزارش نخست نیوز – حسین فیضی- وی افزود : در پی پیگیری‌های مجدانه حامیان استقلال چوخه از طرفداران پرو پا قرص تا نمایندگان دلسوز مردم سراسر استان های خراسان در مجلس شورای اسلامی در تمام ادوار، ناباورانه چوخه در زیرمجموعه فدراسیون ورزشهای زورخانه‌ای و کشتی پهلوانی قرارگرفته است. در شرایطی که در سال‌های طولانی چوخه به دنبال استقلال می باشد رشته های ورزشی جدید وارداتی ازکشورهای مختلف دنیامجوز فعالیت با عناوین فدراسیون و انجمن دریافت کرده اند اما چوخه کماکان در انتظار تعیین تکلیف است.او همچنین گفت: ظرفیت‌های بکر و والای این رشته سنتی پهلوانی در مدال‌آوری رقابت‌های بین‌المللی، جهانی و المپیکی در قالب رشته‌های مشابه دارای فدراسیون توجه دنیای ورزش را به خود جلب کرده است.
دبیر هیات جودو بیان کرد باتوجه به وجود این ظرفیت های والا،چوخه کماکان به جا یگاه واقعی خود دست نیافته است؟
در ادامه دلگفته های حسن دوشنگی، دبیر هیات جودو خراسان رضوی،اومعتقد است: مشکل اصلی گسترش این آیین کهن، عدم استقلال چوخه است در طول سال‌های قبل مدال‌آوری‌های چوخه کاران همچنین موجب جذب استعدادهای بالقوه و ایجاد نشاط در بین علاقمندان این جامعه شده بود، وی تاکید کرد: چنانچه برای رسمیت بخشیدن چوخه در قالب انجمن مستقل ملی و فراملی وزارت ورزش وجوانان اقدام عاجل صورت نپذیرد و حمایت های همه‌جانبه رشته‌های مشابه، چوخه به‌صورت مستقل گسترش نیابد باید باحسرت شاهد افول و نزول جدی چوخه در ابعاد فرهنگی ورژشیب و اجتماعی باشیم.او مهم‌ترین موانع توسعه چوخه عبارتند از: عدم استقلال مدیریت کلان چوخه، طی سال های اخیر که در بین فدراسیون‌های مختلف دست به دست گشته و بلاتکلیفی، برنامه‌ریزی بلندمدت و تخصیص بودجه پایدار را با مشکل مواجه نموده است.دوشنگی افزود: اگرچه چوخه کاران مدال های بین‌المللی فراوانی را در قالب رشته های جودو، آلیش ، پهلوانی وکوراش به ارمغان می‌آورند اما خودِ این رشته از این افتخارات بهره‌ای نمی‌برد و سرمایه‌گذاری متناسبی برای توسعه آن صورت نمی‌گیرد.این رویکرد می تواند با رفع بلاتکلیفی مدیر یتی، زمینه‌های شکوفایی ظرفیت‌های بین‌المللی چوخه را فراهم سازد.دبیر جودو خراسان رضوی افزود:به نظر می‌رسد مشکل اصلی چوخه در ساختار مدیریتی و فقدان اراده لازم برای استقلال بخشی است. قطعا ساماندهی چوخه به‌عنوان ضرورت اجتناب ناپذیر،می‌تواند مسیر دستیابی این ورزش آیینی رادرجایگاه شایسته ملی و بین المللی هموار سازد.
