نخست نیوز – علی خسروشاهی- ما در مناسک به دنبال معارف می گردیم تا راه فردا را برای ما روشن کند. این که مشهد شانه داد به تاریخی ترین تشییع خویش تا امروز هم از همان جمله رویداد هایی است که باید راه را به شکوهی افزونتر، به موقفی دیگر برساند. آری چهلمین روز تشییع رهبر شهید انقلاب برای ما نه یک معنا که شبکه ای از معانی دارد. باید خواند و در هر خوانش هم به فهمی تازه رسید. با این نگاه است که می گوئیم چهلمین روز تشییع و خاکسپاری رهبر خونین قبای انقلاب، نه فقط فرصتی برای سوگواریِ دوباره، که آینهای برای راستیآزماییِ یک مسیر است. در سنتِ عرفانیِ این سرزمین، شبِ چله، پایانِ سرما و مبداِ تولدِ روشناییست؛ چهلمِین روزی که حضرت آیتالله خامنهای بر شانه مشهد، مقیم کوی یار شد و به دار الذاکرین شکوهی افزون بخشید نیز، چهلمِ راهی است که دیگر در کالبدِ یک فرد خلاصه نمیشود، بلکه در جانِ یک جریان تاریخی تداوم مییابد.
این ایام، لحظه ممیزیِ عقلانیتِ انقلابی است؛ جایی که باید پرسید شاخصهای این طریق کدامند و رهروان تا چه میزان به آن پایبند ماندهاند. مراسم چهلم، محفلی برای تجدیدِ بیعت با اصولِ پایدار راهی است که حضرت سید علی، « حسینی» پیمود تا« خامنه ای» به آیتی آشکار در مسیر تبدیل شود. باری اربعینی چنین، نه تعظیم در برابر یک مقطع زمینی و زمانی، که تکریمِ یک نگاه نافذ به عمقِ حقیقتِ اسلامِ ناب است. در این منزلگاه، هر کلمه از وصایا و هر خط از سیره فکریِ آن شهید عالم و عارف گرانقدر، همچون چراغی است نورافشان که مسیرِ پیشرویِ نسلِ نو را روشن میسازد. روحِ آن پیرِ فرزانه، در این روزهای پایانیِ چلهی نخست، با خاطرهای شیرین و حماسهای ماندگار، بر تارکِ اندیشهی ما میدرخشد و ما را به بازخوانیِ تکلیفِ همیشگیمان، در برابرِ آرمانهای بلندِ انقلاب، فرا میخواند. اینک مائیم و یک راه. راهی که در خوانشی امروزی از عاشورا ما را به زیستنی حسینی می خواند. زیستنی که با سرفرازی و عزت و حق جویی و حق خواهی به معنایی می رسد که حق را به عنوان مفهوم مشترک انسانی برای امروز و فردای متعالی تحریر می کند.










