نخست نیوز – تیمی که بدون دستاورد فنی و بدون عبور از مرحله نخست مسابقات به کشور بازگشت، چه ارزش افزودهای برای فوتبال ایران خلق کرده که مستحق چنین پرداختهایی باشد؟ افکار عمومی انتظار پاسخهای مستند، شفاف و منطقی دارد، نه توجیهاتی که نتواند ابهامات موجود را برطرف کند.این داستان در حالی است که ورزش ایران از فقر زیرساخت رنج میبرد.
ورزشگاه آزادی سالهاست درگیر بازسازی است، ورزشگاه شهید شیرودی از حداقل امکانات استاندارد محروم مانده (قدر مسلم ورزشکاههای شهرهای دیگر از این امر مستثنی نیستند )و بسیاری از زمینهای محل برگزاری مسابقات پایه تهران و سایر استانها ، حتی شرایط اولیه یک رقابت حرفهای را ندارند.در چنین شرایطی، این سوال اجتنابناپذیر است، اولویت مدیران ورزش، توسعه زیرساختهاست یا توزیع پاداشهای نجومی؟ آیا این منابع نباید صرف ساختن آینده فوتبال، تجهیز ورزشگاهها و حمایت از استعدادهای جوان کشور میشد؟
اکنون نوبت فدراسیون فوتبال و نهادهای مسئول است که با شفافیت کامل مبانی حقوقی، فنی و مالی این تصمیم را برای مردم تشریح کنند. سکوت یا پاسخهای کلی، تنها فاصله میان مردم و فوتبال را بیشتر خواهد کرد.اعتماد عمومی بزرگترین سرمایه ورزش ایران است، سرمایهای که با تصمیمهای غیرشفاف بهسادگی از دست میرود و بهآسانی بازنمیگردد.
مهرشادعنبری










