وقت ندارم
نخست نیوز : به‌راستی چه اتفاقی در زندگی امروزی ما به وقوع پیوسته است که روزی چندین بار این واژه بین مردم در سطح جامعه ردوبدل می‌شود. همه ما می‌دویم و می‌دویم و بازهم نمی‌رسیم. چون درواقع بسیاری از ما هدف واقعی این دویدن‌ها را نمی‌دانیم و خودمان باوجود صرف انرژی فراوان در فعالیت‌های روزانه خبر نداریم قرار است به کجا برسیم. این درست است که گرفتاری‌های زندگی بسیار افزایش‌یافته، تورم، تحریم، فشار اقتصادی و محدودیت‌های معیشتی و اثرات صنعتی شدن بسیاری از امور جاری مردم را تحت تأثیر قرار داده است اما هیچ‌یک نمی‌تواند و نباید دلیلی بر وقت نداشتن جهت امور اصلی زندگی گردد. «صله‌رحم، خبر گرفتن از پدر و مادر و تکریم آن‌ها، توجه به همسر و فرزندان، توسعه شخصی، ورزش، تغذیه سالم، برنامه‌ریزی و هدفمندی در فعالیت‌ها، همسایه داری، عبادت و تفریح و …» از امور اساسی زندگی هستند که هر نوع گرفتاری و محدودیتی نباید ما را از آن‌ها غافل کند. نمی‌خواهم رویاپردازانه و یا به‌دوراز واقعیت صحبت کنم یا مشکلات و چالش‌های جاری زندگی‌های امروزی را نادیده بگیرم اما در بسیاری وقت‌ها این‌گونه حرف‌ها بهانه است و درواقع کم‌کاری و بی‌برنامگی خودمان را توجیه می‌کنیم. زندگی ما روی دور تند قرارگرفته و گویی زمام بسیاری از چیزها از دستمان خارج‌شده است. اوضاع‌واحوال به شکلی شده است که انگار این روزمرگی‌ها هستند که ما را با خود به هر طرفی که می‌خواهند می‌برند و ما منفعلانه برخورد می‌کنیم و نمی‌توانیم کنترلی بر آن‌ها داشته باشیم. برای داشتن یک زندگی هدفمند باید هوشمندانه تلاش کرد. اگر می‌خواهید بیشتر از خودتان راضی باشید و به دستاورد‌های بیشتری برسید، هدف اصلی خود را پیدا کنید. بعد از درک این مساله و تصمیم جدی برای حل آن اولین قدم برای استفاده بهینه از فرصت و اوقات باارزش عمر، داشتن یک برنامه کارآمد و صحیح است. برنامه‌ای که به‌صورت همه‌جانبه و منعطف کلیه نیازهای یک انسان برای زندگی سالم را پوشش دهد. اگر از پس اجرای برنامه‌ها به‌طور کامل برنیامدید هرگز ناامید نشوید و مطمین باشید که با عزم جدی، بازنگری و آسیب‌شناسی برنامه و رفع کم و کاستی‌ها به‌زودی روند مناسب آن را یافته و موفق خواهید شد. اگر باور داریم که بر اساس آموزه‌های دینی «دنیا مزرعه آخرت است» و باید به‌گونه‌ای در آن تلاش کنیم که علاوه بر اثرگذاری درروند جاری زندگی خود و دیگران توشه مناسبی نیز برای زندگی جاودان خود به همراه ببریم پس ضرورت دارد کمی بیشتر به خود توجه کنیم، از دایره غفلت و روزمرگی خارج گردیم و به‌صورت هدفمند به‌گونه‌ای رفتار کنیم که فلاح و صلاح ما در دنیا و آخرت رقم بخورد. روزها و سال‌ها به‌سرعت برق و باد می‌گذرند و آدمی تا به خود بیاید عمرش گذشته و باید به جهان دیگری کوچ نماید پس هرگز غفلت جایز نیست و انسان باید ورای دغدغه‌های جاری و روزمرگی‌های زندگی برخی اصول اساسی و انسان‌ساز را در نظر داشته باشد و به‌صورت مکرر به خود و اطرافیانش این موارد را تذکر دهد تا بتواند زندگی مفید و موثر برای خودش تعریف کند که رضایت الهی را نیز به دنبال دارد. متاسفانه اگر زودتر برای اهداف خود اقدامی نکنیم، زمانی از خواب بیدار می‌شویم که خیلی دیر شده است. همه ما عمر و فرصتی محدود در اختیارداریم که باید در این فرصت باقی‌مانده به بهترین نحو از آن استفاده کنیم. فراموش نکنید هرگز فرصت دوباره‌ای در اختیار شما قرار نخواهند داد.
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.