متانت دیپلماتیک برای پیروزی نهایی

نخست نیوز –  علی خسروشاهی –  واقعیت این است که ایران،  به تیم فوتبالی شبیه است که برای پیروزی به بیش از “نباختن و بقا” نیاز ندارد. زیرا ما در موقعیت دفاعی هستیم و این قدرت‌های هسته‌ای‌اند که به ما حمله‌ور شدند.

فوتبال البته بیش از یک بازی نیست ولی در سیاست و جنگ نیز گاه صرف نباختن و بقا عین برد است و به عکس تلاش برای بیش از آن می‌تواند مخاطره‌آمیز باشد چون صحنه را تغییر می‌دهد و با این نگاه در حالی که نیروی دریایی سپاه با تمرکز بر تنگه هرمز و کشاندن صحنه نبرد از آسمان و زمین به دریا پیشتر صحنه را تغییر داده، حالا آن که به تغییر نیاز دارد، ایران نیست.

آمریکای ترامپ اما چه؟ برای اعلام پیروزی در جنگی که 9 اسفند 1404 تحمیل کرد به تغییر حکومت، به تصاحب و انتقال اورانیوم غنی شده، به نفت ئ بسیاری از ظرفیت های ایران و البته به نمایش اقتدار نزد شیوخ منطقه نیاز دارد تا ادعای پیروزی او خریدار داشته باشد و این دو واقعیت در دو طرف ماجرا یعنی آن سو که به هیجان و برهم زدن صحنه نیاز دارد ما نیستیم و از این رو همچنان ایران باید خویشتن‌داری و طمأنینه خود را حفظ کند تا با همین نباختن و بقا شاهد پیروزی را در آغوش کشیم چرا که ترامپ و دار‌و دسته او هستند که به بیش از این نیاز دارند.

با این نگاه نه حاجت به سخن تحریک‌آمیز است نه به پذیرش مسوولیت حمله به ژانرتور نیروگاه هسته‌ای فلان کشور همسایه در حالی که می‌تواند از نقطه‌ای دیگر و ذیل بازی «پرچم دروغین» و به قصد تحریک یا دیگران شلیک شده باشد.

بگذاریم ترامپ سرخوردگی خود در تلاش برای همراه کردن چین در سفر پکن را به جای آن که با فرمانی دیوانه‌وار بر سر ما خالی کند همچنان با اهانت و تحقیر بر سر اسلاف خود- بایدن و اوباما- جبران کند چندان که از هر از گاهی سراغ آن دو می‌رود و آدمی در شگفت می‎ماند که با این همه دریدگی و وقاحت، چرا هم‌حزبی‌های دو رییس جمهور سابق همچنان با او رودربایستی دارند؟

در وضعیتی که نه صلح وجود دارد و نه بختک جنگ، رخت بربسته و در تعلیقی که آغشته به بوی برخورد است باید مراقب‌تر بود؛ بسیار مراقب. چه، یک اشتباه کوچک، یک حملۀ کنترل نشده یا یک تصمیم هیجانی می‌تواند بازی را تغییر دهد آن‌سان که هیچ بازیگری یارای مهار آن را نداشته باشد. در حالی که ما به تغییر صحنه نیاز نداریم و همین که هستیم و نباخته‌ایم، پیروزی است.

پیروزی بزرگ‌تر البته بازسازی سرمایه اجتماعی با جلب اعتماد عمومی و در مناسبت آن برگزاری انتخاباتی از جنس دوم خرداد 1376 که شنبه آتی بیست‌و‌نهمین سال‌روز آن است.

پیروزی جمهوری اسلامی در گشایش جبهه تازه نیست (‌مگر به ضرورت و در واکنش به مبادرت دشمن به تجاوزی دیگر و چنانچه بخواهد سراغ زیرساخت‌های ایران بیاید). در استمرار خویشتن‌داری در عین حفظ قدرت نظامی در تنگۀ هرمز و در بها دادن به عاملیت مردم است.