ضرورت احیای رسانه در ایران

نخست نیوز : بسیاری از مسوولان جمهوری اسلامی، هنوز در فضای دهه 1360 و اوایل 1370 سیر می‌کنند؛ زمانی که نبض اصلی اطلاع‌رسانی در کشور در دست دو شبکه تلویزیونی، چند کانال معدود رادیویی و چند روزنامه انگشت‌شمار حکومتی بود: کیهان، اطلاعات، جمهوری اسلامی و رسالت.
رادیو بی بی سی نیز به‌عنوان مهم‌ترین رسانه خارجی آن سال‌ها، برد چندانی در میان عامه مردم نداشت و مردم، با اعتماد نسبی که به رسانه‌های داخلی داشتند، نیازهای خبری و تحلیلی‌شان را از منابع داخلی تامین می‌کردند.
اعتبار رسانه‌ای در داخل به حدی بود که اگر کسی می‌خواست آنچه می‌گوید را مستند کند و بباوراند، می‌گفت: خودم در روزنامه خواندم یا دیشب تلویزیون می‌گفت.
اینک اما خبری از آن مرجعیت رسانه‌ای داخلی نیست و اغلب مردم برای آن‌که بدانند در شهر و کشور خودشان چه خبر است به‌جای مراجعه به رسانه‌های شهر و کشور خودشان، به رسانه‌های “آن ور آبی” مراجعه می‌کنند، حال فرقی ندارد که یک شبکه معظم تلویزیونی باشد یا یک کانال شخصی که بدون محدودیت‌های داخلی درجایی جز ایران به‌روز می‌شود.
“احیای رسانه” در ایران یکی از فوری‌ترین کارهایی است که باید انجام شود. این کار نه‌تنها بودجه‌ای نیاز ندارد بلکه به‌صرفه جویی بودجه‌ای هم می‌انجامد چراکه یکی از عناصر مهم این “احیا”، نعطیلی تریبون های متعددی است که نهادهای مختلف حکومت درست کرده‌اند و به‌رغم هزینه‌های نجومی، خروجی‌شان شده است تشدید جو بی‌اعتمادی مردم ؛ نه‌تنها بی‌اعتمادی که بسیار دیده‌شده است این قبیل رسانه‌ها با درشت‌گویی‌های خود، مردم را بیش‌ازپیش عصبی کرده و شورانده‌اند. حوادث کنونی، زمینه خوبی برای احیای این اعتماد است که از رهگذر احیای رسانه حاصل می‌شود. اگر همین امروز به رسانه‌های داخلی بگویند آزادند تصاویر ناآرامی‌ها و شعار دهی تا و دیوارنویسی‌ها را منتشر کنید، آیا دیگر نیازی می‌ماند که برای مطلع شدن از این‌ها، با انواع فیلتر شکن به سراغ رسانه‌های خارجی رفت؟
هر پرونده‌ای که با حضور واقعی آزاد رسانه‌های داخلی به سرانجام برسد، یک سکه اعتماد به قلک سرمایه اجتماعی جمهوری اسلامی انداخته می‌شود و بعد از مدتی، خواهید دید که در جنگ روایت‌ها، دیگر آن‌طرفی‌ها دست بالا را ندارند.
رسانه‌ها را آزاد بگذارید و کاری به کارشان نداشته باشد، حتی اگر اشتباه کنند و حتی اگر بینشان افرادی بخواهند سوءاستفاده کنند. کمی صبور باشید و بدانید که درگذر زمان، سره از ناسره شناخته خواهد شد و مردم به رسانه‌های راست‌گو اعتماد خواهند کرد و حتی در پی خبرهایی که مسوولان از آن‌ها خوششان نمی‌آید، سرمایه اعتماد شکل خواهد گرفت، چراکه وقتی مسوولان بدانند رسانه‌ها بدون ترس و عقوبت، بر آن‌ها نظارت دارند، کمتر جرات خطا خواهند داشت.