به گزارش نخست نیوز ،

سید موسی خادم

رییس‌جمهور مسعود پزشکیان در ابلاغی صریح اعلام کرد که از این پس، استانداران صرفا مدیران اجرایی استان نخواهند بود، بلکه در جایگاه «رییس‌جمهور استان» ایفای نقش خواهند کرد؛ اصطلاحی که بیانگر سطح بالای اختیارات و مسوولیت آن‌هاست. این اختیارات می‌تواند قفل‌های قدیمی را بگشاید و طرح‌های سال‌ها معطل‌مانده را از دل بایگانی بیرون بکشد.

غلامحسین مظفری امروز در چنین موقعیتی قرار دارد. او حالا در جایگاه رییس قوه مجریه استان، یعنی در قامت رییس‌جمهور خراسان رضوی قرار گرفته است. این مسوولیت، بیش از آنکه صرفا یک عنوان باشد، یک ظرفیت واقعی برای اقدام است.

استان خراسان رضوی، با ویژگی‌های راهبردی، اقتصادی، جمعیتی و فرهنگی‌اش، نیازمند یک دوران جدید مدیریتی است؛ دورانی که در آن، پروژه‌های خوابیده برخیزند و ظرفیت‌های خاک‌خورده، فعال شوند.

در صدر این اولویت‌ها، برقی‌سازی راه‌آهن مشهد – تهران قرار دارد؛ پروژه‌ای ملی با تنها ۳۵ درصد پیشرفت که سال‌هاست معطل تأمین بودجه مانده است. همچنین، توسعه خطوط ریلی به سمت دوغارون با پیشرفتی حدود ۴۵ درصد، همچنان درگیر مشکلات مالی و تملک اراضی است. در این میان، مشارکت بخش خصوصی در تأمین تجهیزات و بهره‌برداری ریلی می‌تواند نفس تازه‌ای به این طرح‌ها بدمد.

اما یکی از مهم‌ترین فرصت‌ها، که با سابقه مدیریتی آقای مظفری نیز گره خورده، ایجاد منطقه آزاد تجاری – اقتصادی در خراسان رضوی است. لایحه ایجاد منطقه آزاد در سرخس و دوغارون که در گذشته تصویب شده و هیات های مدیره و مدیران عامل مناطق منصوب شده اند و آماده آغاز فعالیت هستند.

قطعا تجربه آقای مظفری در منطقه آزاد کیش، پشتوانه‌ای است برای اجرای موفق این طرح‌ها. بدون تردید، ورود سرمایه‌گذاران بخش خصوصی و فعالان اقتصادی استان می‌تواند جهش واقعی در صادرات، لجستیک و اشتغال منطقه ایجاد کند.

در کنار این محورها، طرح انتقال آب از دریای عمان به خراسان رضوی نیز اهمیت حیاتی دارد. با پیشرفتی کمتر از ۱۰ درصد، این طرح همچنان در مرحله مطالعاتی است و بدون سرمایه‌گذاری ترکیبی دولت و بخش خصوصی، قابل اجرا نیست. آینده کشاورزی و امنیت منطقه‌ای در گروی تصمیم‌سازی دقیق و جسورانه در این‌باره است.

در شهرستان‌هایی چون خواف، تایباد و سرخس نیز، پتانسیل بالایی برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر وجود دارد. با وجود تنها ۲۵ درصد پیشرفت عملیاتی، این حوزه می‌تواند با حضور شرکت‌های دانش‌بنیان و سرمایه‌گذاران حوزه انرژی، به نقطه‌ای کلیدی برای تولید انرژی پاک و اشتغال پایدار تبدیل شود.

در نهایت، مشهد به‌عنوان یک کلان‌شهر ملی، نیازمند جهشی جدی در هوشمندسازی شهری، حمل‌ونقل پاک و کاهش آلودگی هوا است. با پیشرفتی زیر ۲۰ درصد، این حوزه بدون مشارکت فناوران بخش خصوصی و استارتاپ‌ها، به سرانجام نخواهد رسید.

در پایان باید گفت:

اگرچه وظایف بزرگ‌اند، اما توان و تجربه غلامحسین مظفری نیز کم‌سابقه نیست. اکنون که اراده، اختیار و شناخت، هم‌زمان در کنار هم قرار گرفته‌اند، امید می‌رود خراسان رضوی با مدیریتی جسورانه و اتکا به ظرفیت‌های بخش خصوصی، به دوره‌ای تازه از تعادل و پیشرفت وارد شود.

مسوولیت بزرگ است، بله؛ اما فرصت، بزرگ‌تر است.