حکایت تخریب کاروانسرای تاریخی تومانیان و نصیحت ادیب نیشابوری
نخست نیوز – محمد حسین روشنک – قلم معتقد است همه میدانند که ترامپ، نتانیاهو و دیگر تندروهای صهیونیست که به دعوت سلطنتطلبان و دیگر دشمنان جمهوری اسلامی ایران، تجاوز در «جنگ رمضان» را علیه کشور ما آغاز کردند، خواستهها و آرزوهای فراوانی داشتند؛ از جمله: سرنگونی نظام جمهوری اسلامی، از بین بردن محور مقاومت در فلسطین، لبنان، عراق، یمن و بهطور کلی تمام جهان اسلام، نابودی صنعت هستهای، موشکی و هرگونه سلاح دفاعی ایران، انحلال سپاه پاسداران، پیوستن ایران به پیمان تسلیم (پیمان ابراهیم)، خاموش کردن شعار مرگ بر آمریکا و رژیم صهیونیستی و در نهایت تسلیم کامل و بدون قید و شرط ایران. آنها این اهداف را در مدت سه تا پنج روز قابل تحقق میدانستند تا بار دیگر نوکر خود، یعنی حکومت شاه را در کاخ سعدآباد مستقر کرده، اداره ایران را در اختیار بگیرند و اسلام شیعی و تمدن ایرانی را برای همیشه از بین ببرند. بله، اینها آرزوهای تندروهای صهیونیست بود که با هوشیاری «امامِ شهید»، همت مردم و تدبیر نیروهای مسلح ایران، حتی پس از شهادت آن امامِ امت، نقش بر آب شد.
✍️ البته قلدران صهیونیست با اقدام ناجوانمردانه و تروریستی خود در به شهادت رساندن «امامِ دانا و توانای امت»، جمعی از فرماندهان، مسئولان، رزمندگان و مردم مظلوم — بهویژه کودکان مدرسه میناب — ملت مسلمان ایران و جهان را داغدار کردند و خسارات سنگینی به زیرساختهای منطقه بهویژه ایران وارد نمودند؛ که ای کاش این تجاوز و این داغها و خسارتها پیش نمیآمد.
✍️ از سوی دیگر، مردم ایران و محور مقاومت از قدیم خواستهها و آرزوهای بهحقی داشته و دارند؛ مواردی چون: اخراج آمریکا از منطقه، زوال رژیم صهیونیستی، تشکیل دولت مستقل فلسطین در سرزمینهای مادری و سر تعظیم فرود آوردن کشورهای غربی در برابر ایران مقتدر که همگی در بلندمدت با تدبیر رهبری، ایستادگی مردم و مجاهدت رزمندگان اسلام دنبال میشود.
✍️ اما در این میان، جمعی از تندروهای داخلی از تفکرهای مختلف، بدون توجه به فرامین مقام معظم رهبری و تصمیمات مسئولان عالی کشور که «مذاکره» را در دستور کار قرار دادهاند، تمایل دارند در کوتاهمدت، مسیر عدم مذاکره و تداوم نبرد را به هر قیمتی دنبال کنند. اینان مدعیاند توقف نبرد تنها پس از تسلیم کامل دشمن و تحقق پیششرطهایی چون حاکمیت مطلق بر تنگه هرمز، دریافت غرامت جنگ، رفع تمام تحریمها و خروج کامل آمریکا از منطقه ممکن است؛ آن هم پیش از هرگونه مذاکرهای! بدون آنکه تبیین کنند چگونه میتوان بدون ابزار دیپلماسی و مذاکره، به این خواستهها (کم یا زیاد) دست یافت.
✍️ مشخص است که آمریکا و ایادی او در جنگ رمضان شکست خوردند و به هیچیک از آرزوهای خود نرسیدند، اما به رفتارهای جریانهای تندروی داخلی در جبهه خودی نیز باید با تأمل نگریست: آیا پیگیری آرزوهای حداکثری — آن هم خارج از چارچوبی که «امام جامعه» در ابلاغ حکم مسئول تیم مذاکرهکننده ترسیم کردهاند — بدون بهرهگیری از ابزارهای دیپلماتیک و تنها با تکیه بر تداوم نبرد، در دنیای واقعی به ثمر خواهد نشست؟ تجارب تاریخی نشان میدهد پافشاری بر اهدافی که با واقعیتهای اقتصادی و توازن قدرت جهانی همخوانی ندارند، ممکن است به جای تضعیف دشمن، ناخواسته موجب فرسایش توان داخلی و فشار مضاعف بر معیشت مردم عزیز ایران شود. به نظر میرسد اصرار بر مسیر «عدم مذاکره»، بیش از آنکه دشمن را به عقبنشینی وادارد، ریسک افتادن در دام یک جنگ فرسایشی — بهویژه در حوزه اقتصاد — را افزایش میدهد که نتیجهای جز تخریب زیرساختها و دشوارتر شدن زندگی برای آحاد جامعه نخواهد داشت. لذا صیانت از دستاوردهای ایران مقتدر ایجاب میکند که میان آرزوها، نظرات رهبر معظم انقلاب و واقعیتهای اقتصادی، توازنی خردمندانه برقرار شود تا از افتادن در مسیر خسارتهای غیرقابلجبران پیشگیری گردد.
دیدگاهتان را بنویسید
ببخشید، برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید