خط‌خطی کردن یک بنای تاریخی

به گزارش نخست نیوز ، سیاوش آریا گفت: چهارتاقی شکلی که در میان بومیان بندر باستانی سیراف به «آتشگاه» شناخته می‌شود، در شرایط بد حفاظتی و نگهداری به سر می‌برد. این یادمان تاریخی به محلی برای یادگاری‌نویسی تبدیل شده و و حجم نوشته‌ها نیز به حدی است که چهره بنا را خدشه‌دار کرده و صحنه بسیار زشتی را به نمایش گذاشته است.

این پژوهشگر میراث فرهنگی بیان کرد: نام بندر سیراف در درازای تاریخ کهن ایران می‌درخشد و دریای آن همپای دریای پارس (خلیج فارس) دیرینگی دارد و رازهای سر به مهر و ناگشوده‌ای دارد. بندر باستانی سیراف یکی از مهم‌ترین و راهبردی‌ترین بندرگاه های باستانی ایران بوده که هزاران سال بر چهره فروزان تاریخ ایران، همانند نگینی می‌درخشد. با این همه، در بازدید نوروزی وضعیت یادمان‌های تاریخی آن بسیار اندوه‌بار بود؛ همگی به حال خود رها شده بودند و در بدترین شرایط نگهداری و حفاظتی قرار داشتند که جای شگفتی و افسوس و دریغ دارد.

او ادامه داد: یکی از بناهایی که در بندر باستانی سیراف جای دارد و در میان بومیان به «آتشگاه» نامدار است، بنایی چهارتاقی شکل است که مربوط به اوایل دوره اسلامی است که بعدها تغییر کاربری داده و به گمان فراوان به آرامگاه تبدیل شده است. این چهارتاقی دارای گنبد بوده که کامل فرو ریخته است و چیزی از گنبد آن به جای نمانده است. چهارتاقی نامدار به «آتشگاه» بر بلندی مشرف به دریای سیراف از یک سو و بر دره پر آوازه «لیر» از سوی دیگر همانند نگینی درخشان است و خودنمایی می کند.